અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.44

20.44.1

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः ।
नरं नृषाहं मंहिष्ठम् ॥ २०.४४.१ ॥

લોકોના સમ્રાટ ઇન્દ્રની તરફ સ્તોતા નવાં ગીતોથી આગળ વધે છે; તે નેતા, મનુષ્યોને જીતનાર અને અતિ દાનશીલ છે.

यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य ।
अपामवो न समुद्रे ॥ २०.४४.२ ॥

જેનામાં સર્વ સ્તોત્રો અને કીર્તિ માટેનાં ગીતો આનંદ પામે છે, જેમ પાણીનો પ્રવાહ સમુદ્રમાં ભળે છે.

तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् ।
महो वाजिनं सनिभ्यः ॥ २०.४४.३ ॥

તે જ્યેષ્ઠ રાજાની હું સુંદર સ્તુતિથી સેવા કરું છું; યુદ્ધમાં કુશળ, મહાન અને બળવાન તેની, દાન મેળવવા માટે.