அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.44

20.44.1

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः ।
नरं नृषाहं मंहिष्ठम् ॥ २०.४४.१ ॥

மக்களின் பேரரசனாகிய இந்திரனை, புதிய பாடல்களால் பாடுபவன் முன்னே புகழ்கிறான்; அவன் மனிதர்களின் தலைவன், மனிதர்களை வெல்பவன், மிகுந்த கொடையாளி.

यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य ।
अपामवो न समुद्रे ॥ २०.४४.२ ॥

அவனில் எல்லா துதிகளும், புகழுக்கான பாடல்களும் மகிழ்ச்சி அடைகின்றன; நீர்களின் ஓட்டம் கடலில் கலப்பதுபோல்.

तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् ।
महो वाजिनं सनिभ्यः ॥ २०.४४.३ ॥

அவனை நல்ல துதியால் வழிபடுகிறேன்; மூத்த அரசனும், போரில் திறமையானவனும், பெரியவனும், வலிமை மிக்கவனுமாகிய அவனை, பரிசுகள் பெறுவதற்காக.