ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 20.44

20.44.1

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः ।
नरं नृषाहं मंहिष्ठम् ॥ २०.४४.१ ॥

ಜನಗಳ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಹೊಸ ಗೀತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುವವನು ಮುಂದೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ನಾಯಕ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವವನು, ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರಿ.

यस्मिन्न् उक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्य ।
अपामवो न समुद्रे ॥ २०.४४.२ ॥

ಅವನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸ್ತೋತ್ರಗಳೂ, ಕೀರ್ತಿ ಬಯಸುವ ಗೀತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತವೆ; ನೀರಿನ ಹರಿವು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಸೇರುವಂತೆ.

तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् ।
महो वाजिनं सनिभ्यः ॥ २०.४४.३ ॥

ಆ ಜ್ಯೇಷ್ಠರಾಜನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ, ಮಹಾನ್, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನನ್ನು, ದಾನ ಪಡೆಯಲು.