अथर्ववेद · सूक्त 20.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.97.1
वयमेनमिदा ह्योपीपेमेह वज्रिणम् ।
तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥ २०.९७.१ ॥
आज आम्ही येथे वज्रधारी इंद्राजवळ आलो आहोत. त्याच्यासाठी आज एकत्र येऊन सोम आणा; आता ऐकण्यासाठी त्याला सजवा.
20.97.2
वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति ।
सेमं नः स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥ २०.९७.२ ॥
लांडगा जसा आपल्या कुंपणात शोभतो, तसाच तो विशाल कंप पावणारा ज्ञानाच्या मार्गांत शोभतो. आमची ही स्तुती आनंदाने स्वीकारून तो येवो; हे इंद्रा, अद्भुत बुद्धीने ये.
20.97.3
कदु न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् ।
केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा ॥ २०.९७.३ ॥
इंद्राचे पौरुष किती अकृत आहे? कोणत्या स्तुतीने, कोणत्या दृढ साधनाने तो ऐकला जातो? जन्मापासून वृत्रहंता कुठे पलीकडे ऐकू येतो?