அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
20.97.1
वयमेनमिदा ह्योपीपेमेह वज्रिणम् ।
तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते ॥ २०.९७.१ ॥
இன்று நாம் இங்கே வஜ்ரதாரியை அணுகினோம். அவருக்காக இன்று ஒன்றாகச் சோமத்தைக் கொண்டு வாருங்கள்; இப்போதே கேட்கப்படுவதற்காக அலங்கரியுங்கள்.
20.97.2
वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति ।
सेमं नः स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया ॥ २०.९७.२ ॥
ஓநாய் தன் வேலியில் விளங்குவது போல, பரந்து அசைக்கும் அவர் அறிவின் வழிகளில் விளங்குகிறார். அவர் எங்கள் இந்தத் துதியை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்று வருக; இந்திரனே, அற்புத அறிவுடன் வா.
20.97.3
कदु न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् ।
केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा ॥ २०.९७.३ ॥
இந்திரனின் ஆண்மை எவ்வளவு அளவற்றது? எந்தத் துதியால், எந்த உறுதியான சாதனத்தால் அவர் கேட்கப்படுகிறார்? பிறப்பிலிருந்தே விருத்திரனைக் கொன்றவர் எங்கும் எட்டாதவராக ஒலிக்கிறாரோ?