અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.106

6.106.1

आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः ।
उत्सो वा तत्र जायतां ह्रदो वा पुण्डरीकवान् ॥ ६.१०६.१ ॥

તારા આગમન અને પ્રસ્થાનના સ્થાને ફૂલવાળી દૂર્વા ઊગો. ત્યાં એક ઝરણું જન્મે, અથવા પુંડરીક કમળવાળું સરોવર બને.

अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् ।
मध्ये ह्रदस्य नो गृहाः पराचीना मुखा कृधि ॥ ६.१०६.२ ॥

આ જળોનું નીચલું આશ્રયસ્થાન છે, સમુદ્રનું નિવાસસ્થાન છે. અમારાં ઘરોને સરોવરની મધ્યમાં બનાવ, અને તેમનાં મુખ વિરુદ્ધ દિશામાં ફેરવ.

हिमस्य त्वा जरायुणा शाले परि व्ययामसि ।
शीतह्रदा हि नो भुवोऽग्निष्कृणोतु भेषजम् ॥ ६.१०६.३ ॥

હે શાળા, હિમના આવરણથી અમે તને ચારે બાજુ વીંટાળીએ છીએ. શીતળ સરોવરોવાળી થઈને તું અમારે માટે થા; અગ્નિ ઔષધ બનાવે.