அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.106

6.106.1

आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः ।
उत्सो वा तत्र जायतां ह्रदो वा पुण्डरीकवान् ॥ ६.१०६.१ ॥

உன் நுழைவிடத்திலும் புறப்படும் இடத்திலும் பூக்கும் தூர்வைப் புல் முளைக்கட்டும். அங்கே ஒரு ஊற்று தோன்றட்டும், அல்லது தாமரை நிறைந்த குளம் உண்டாகட்டும்.

अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् ।
मध्ये ह्रदस्य नो गृहाः पराचीना मुखा कृधि ॥ ६.१०६.२ ॥

இது நீரின் தாழ்ந்த இருப்பிடம், கடலின் குடியிருப்பு. குளத்தின் நடுவில் எங்கள் வீடுகளை ஆக்கு; அவற்றின் வாயில்களை வேறு திசையில் திருப்பு.

हिमस्य त्वा जरायुणा शाले परि व्ययामसि ।
शीतह्रदा हि नो भुवोऽग्निष्कृणोतु भेषजम् ॥ ६.१०६.३ ॥

ஓ குடிசையே, பனியின் படலத்தால் உன்னைச் சுற்றி மூடுகிறோம். குளிர்ந்த குளங்களை உடையவளாய் நீ எங்களுக்கு ஆவாய்; அக்னி மருந்தை உண்டாக்கட்டும்.