अथर्ववेद · सूक्त 6.106

6.106.1

आयने ते परायणे दूर्वा रोहन्तु पुष्पिणीः ।
उत्सो वा तत्र जायतां ह्रदो वा पुण्डरीकवान् ॥ ६.१०६.१ ॥

तुझ्या येण्याच्या आणि जाण्याच्या ठिकाणी फुलांनी भरलेली दूर्वा उगवो. तेथे एक झरा जन्मो, किंवा पुंडरीक कमळांनी युक्त सरोवर होवो.

अपामिदं न्ययनं समुद्रस्य निवेशनम् ।
मध्ये ह्रदस्य नो गृहाः पराचीना मुखा कृधि ॥ ६.१०६.२ ॥

हे पाण्यांचे खालचे विसावास्थान आहे, समुद्राचे निवासस्थान आहे. आमची घरे सरोवराच्या मध्यभागी कर, आणि त्यांची तोंडे उलट दिशेला वळव.

हिमस्य त्वा जरायुणा शाले परि व्ययामसि ।
शीतह्रदा हि नो भुवोऽग्निष्कृणोतु भेषजम् ॥ ६.१०६.३ ॥

हे शाले, हिमाच्या आवरणाने आम्ही तुला सभोवती गुंडाळतो. थंड सरोवरे असलेली होऊन तू आमच्यासाठी हो; अग्नी औषध तयार करो.