ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.130

6.130.1

रथजितां राथजितेयीनामप्सरसामयं स्मरः ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.१ ॥

ರಥ ಗೆಲ್ಲುವವರ, ರಥ ಗೆಲ್ಲುವ ಅಪ್ಸರಸರ ಈ ಸ್ಮರ. ದೇವತೆಗಳೇ, ಸ್ಮರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ; ಅವನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುಡಲಿ.

असौ मे स्मरतादिति प्रियो मे स्मरतादिति ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.२ ॥

"ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯಲಿ" ಎಂದು, "ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯಲಿ" ಎಂದು. ದೇವತೆಗಳೇ, ಸ್ಮರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ; ಅವನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುಡಲಿ.

यथा मम स्मरादसौ नामुष्याहं कदा चन ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.३ ॥

ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಯುವಂತೆ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೆನೆಯದಂತೆ. ದೇವತೆಗಳೇ, ಸ್ಮರನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ; ಅವನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುಡಲಿ.

उन् मादयत मरुत उदन्तरिक्ष मादय ।
अग्न उन् मादया त्वमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.४ ॥

ಮರುತರೇ, ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ರೇಕಿಸಿ; ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಉದ್ರೇಕಿಸಿ. ಅಗ್ನಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ರೇಕಿಸು; ಅವನು ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಸುಡಲಿ.