అథర్వవేదం · సూక్తం 6.130

6.130.1

रथजितां राथजितेयीनामप्सरसामयं स्मरः ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.१ ॥

రథాన్ని గెలిచే, రథాన్ని గెలిచే అప్సరసల ఈ స్మరుడు. దేవతలారా, స్మరుడిని పంపండి; అతడు నా వెంట దహించుకుపోవాలి.

असौ मे स्मरतादिति प्रियो मे स्मरतादिति ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.२ ॥

"అతడు నన్ను స్మరించాలి" అని, "నా ప్రియుడు నన్ను స్మరించాలి" అని. దేవతలారా, స్మరుడిని పంపండి; అతడు నా వెంట దహించుకుపోవాలి.

यथा मम स्मरादसौ नामुष्याहं कदा चन ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.३ ॥

అతడు నన్ను స్మరించేలా, నేను అతడిని ఎప్పటికీ స్మరించకుండేలా. దేవతలారా, స్మరుడిని పంపండి; అతడు నా వెంట దహించుకుపోవాలి.

उन् मादयत मरुत उदन्तरिक्ष मादय ।
अग्न उन् मादया त्वमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.४ ॥

మరుత్తులారా, నన్ను ఉత్తేజపరచండి; అంతరిక్షంలో ఉత్తేజపరచండి. అగ్నీ, నువ్వు నన్ను ఉత్తేజపరచు; అతడు నా వెంట దహించుకుపోవాలి.