अथर्ववेद · सूक्त 6.130

6.130.1

रथजितां राथजितेयीनामप्सरसामयं स्मरः ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.१ ॥

रथ जिंकणाऱ्या, रथ जिंकणाऱ्या अप्सरांचा हा स्मर आहे. हे देवांनो, स्मराला पाठवा; तो माझ्यामागे तळमळो.

असौ मे स्मरतादिति प्रियो मे स्मरतादिति ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.२ ॥

"तो मला आठवो" असे, "माझा प्रिय मला आठवो" असे. हे देवांनो, स्मराला पाठवा; तो माझ्यामागे तळमळो.

यथा मम स्मरादसौ नामुष्याहं कदा चन ।
देवाः प्र हिणुत स्मरमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.३ ॥

तो माझी आठवण करावा, आणि मी त्याची कधीही आठवण करू नये. हे देवांनो, स्मराला पाठवा; तो माझ्यामागे तळमळो.

उन् मादयत मरुत उदन्तरिक्ष मादय ।
अग्न उन् मादया त्वमसौ मामनु शोचतु ॥ ६.१३०.४ ॥

हे मरुतांनो, मला उत्तेजित करा; अंतरिक्षात उत्तेजित करा. हे अग्नी, तू मला उत्तेजित कर; तो माझ्यामागे तळमळो.