अथर्ववेद · सूक्त 6.137

6.137.1

यां जमदग्निरखनद्दुहित्रे केशवर्धनीम् ।
तां वीतहव्य आभरदसितस्य गृहेभ्यः ॥ ६.१३७.१ ॥

जमदग्नीने आपल्या कन्येसाठी खोदलेली केशवर्धनी वीतहव्याने असिताच्या घरांतून आणली.

अभीशुना मेया आसन् व्यामेनानुमेयाः ।
केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि ॥ ६.१३७.२ ॥

अभीशूने मोजता येणारे व व्यामाने अनुमान करता येणारे (केस) होते — नळांप्रमाणे केस वाढोत; तुझ्या मस्तकावरून काळे केस चहूबाजूंनी वाढोत.

दृंह मूलमाग्रं यच्छ वि मध्यं यामयौषधे ।
केशा नडा इव वर्धन्तां शीर्ष्णस्ते असिताः परि ॥ ६.१३७.३ ॥

हे औषधी, मूळ दृढ कर, अग्र धर, मध्य पसर — नळांप्रमाणे केस वाढोत; तुझ्या मस्तकावरून काळे केस चहूबाजूंनी वाढोत.