अथर्ववेद · सूक्त 6.29

6.29.1

अमून् हेतिः पतत्रिणी न्येतु यदुलूको वदति मोघमेतत् ।
यद्वा कपोत पदमग्नौ कृणोति ॥ ६.२९.१ ॥

ते उडणारे अस्त्र त्यांच्यावर खाली येवो; घुबड ओरडते ते व्यर्थ आहे; किंवा कबुतर अग्नीत पाऊल ठेवते तेव्हा.

यौ ते दूतौ निर्ऋत इदमेतोऽप्रहितौ प्रहितौ वा गृहं नः ।
कपोतोलूकाभ्यामपदं तदस्तु ॥ ६.२९.२ ॥

हे निरृती, तुझे जे दोन दूत आमच्या घराकडे येतात, न पाठवलेले किंवा पाठवलेले; कबुतर आणि घुबड यांच्याद्वारे ते स्थानरहित होवो.

अवैरहत्यायेदमा पपत्यात्सुवीरताया इदमा ससद्यात् ।
पराङेव परा वद पराचीमनु संवतम् ।
यथा यमस्य त्वा गृहेऽरसं प्रतिचाकशान् आभूकं प्रतिचाकशान् ॥ ६.२९.३ ॥

यमाच्या घरात तुला रसहीन पाहो; माणसांना न मारण्यासाठी येथे उडून येवो, उत्तम वीरतेसाठी येथे बसो; दूरूनच बोल, दूरच्या मार्गाने.