અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.45

6.45.1

परोऽपेहि मनस्पाप किमशस्तानि शंससि ।
परेहि न त्वा कामये वृक्षां वनानि सं चर गृहेषु गोषु मे मनः ॥ ६.४५.१ ॥

હે પાપી મન, દૂર થા. અશુભ વાતો તું કેમ કહે છે? આગળ ચાલ્યો જા, હું તને ઇચ્છતો નથી. વૃક્ષો અને વનોમાં વિચર; મારું મન ઘરોમાં અને ગાયોમાં રહે.

अवशसा निःशसा यत्पराशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः ।
अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु ॥ ६.४५.२ ॥

ન બોલાયેલા શાપથી, બોલાયેલા શાપથી, દૂરથી કરાયેલા શાપથી, જાગતાં કે ઊંઘતાં આપણે કરેલા અપરાધથી, અગ્નિ બધાં દુષ્કર્મો અને અપ્રિય બાબતોને આપણાથી દૂર રાખે.

यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽपि मृषा चरामसि ।
प्रचेता न आङ्गिरसो दुरितात्पात्वंहसः ॥ ६.४५.३ ॥

હે ઇન્દ્ર, હે બ્રહ્મણસ્પતિ, અમે અસત્ય આચરણ કર્યું હોય તોપણ પ્રચેતા આંગિરસ અમને દુરિત અને પાપથી બચાવે.