அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.45.1
परोऽपेहि मनस्पाप किमशस्तानि शंससि ।
परेहि न त्वा कामये वृक्षां वनानि सं चर गृहेषु गोषु मे मनः ॥ ६.४५.१ ॥
பாவமான மனமே, தொலைவில் போ. அசுபமானவற்றை ஏன் பேசுகிறாய்? அப்பால் செல், நான் உன்னை விரும்பவில்லை. மரங்களிலும் காடுகளிலும் திரி; என் மனம் வீடுகளிலும் பசுக்களிலும் இருக்கட்டும்.
6.45.2
अवशसा निःशसा यत्पराशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः ।
अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु ॥ ६.४५.२ ॥
சொல்லாத சாபத்தாலும், சொன்ன சாபத்தாலும், தொலைவிலிருந்து செய்யப்பட்ட சாபத்தாலும், விழித்திருக்கும்போதும் உறங்கும்போதும் நாம் செய்த குற்றங்களாலும், அக்னி எல்லா தீய செயல்களையும் விரும்பத்தகாதவற்றையும் எங்களிடமிருந்து தொலைவில் வைக்கட்டும்.
6.45.3
यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽपि मृषा चरामसि ।
प्रचेता न आङ्गिरसो दुरितात्पात्वंहसः ॥ ६.४५.३ ॥
இந்திரனே, பிரம்மணஸ்பதியே, நாங்கள் பொய்யாக நடந்திருந்தாலும், அறிவுள்ள ஆங்கிரஸர் எங்களை துரிதத்திலிருந்தும் துன்பத்திலிருந்தும் காக்கட்டும்.