Vedyatra वेदयात्रा
शोधा

अथर्ववेद · सूक्त 6.45

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

शब्दार्थांसह वाचा

6.45.1

परोऽपेहि मनस्पाप किमशस्तानि शंससि ।
परेहि न त्वा कामये वृक्षां वनानि सं चर गृहेषु गोषु मे मनः ॥ ६.४५.१ ॥

हे पापी मना, दूर हो. अशुभ गोष्टी तू का सांगतोस? पुढे जा, मला तू नको आहेस. झाडांमध्ये आणि वनांमध्ये फिर; माझे मन घरांत आणि गायींमध्ये राहो.

6.45.2

अवशसा निःशसा यत्पराशसोपारिम जाग्रतो यत्स्वपन्तः ।
अग्निर्विश्वान्यप दुष्कृतान्यजुष्टान्यारे अस्मद्दधातु ॥ ६.४५.२ ॥

न बोललेल्या शापाने, बोललेल्या शापाने, दूरून उच्चारलेल्या शापाने, जागेपणी किंवा झोपेत आपण केलेल्या अपराधाने, अग्नी सर्व दुष्कृत्ये आणि अप्रिय गोष्टी आमच्यापासून दूर ठेवो.

6.45.3

यदिन्द्र ब्रह्मणस्पतेऽपि मृषा चरामसि ।
प्रचेता न आङ्गिरसो दुरितात्पात्वंहसः ॥ ६.४५.३ ॥

हे इंद्रा, हे ब्रह्मणस्पते, आम्ही खोटे वागलो असलो तरी प्रचेता आंगिरस आम्हाला दुरितापासून व संकटापासून वाचवो.