अथर्ववेद · सूक्त 6.57

6.57.1

इदमिद्वा उ भेषजमिदं रुद्रस्य भेषजम् ।
येनेषुमेकतेजनां शतशल्यामपब्रवत् ॥ ६.५७.१ ॥

हेच औषध, हेच रुद्राचे औषध; ज्याने त्याने एक धारदार टोक आणि शंभर काटे असलेला बाण दूर सारला.

जालाषेणाभि षिञ्चत जालाषेणोप सिञ्चत ।
जालाषमुग्रं भेषजं तेन नो मृड जीवसे ॥ ६.५७.२ ॥

जालाषाने त्यावर शिंपडा, जालाषाने त्यावर पाणी ओता; जालाष हे उग्र औषध आहे, त्याने जीवनासाठी आम्हांवर कृपा करा.

शं च नो मयश्च नो मा च नः किं चनाममत् ।
क्षमा रपो विश्वं नो अस्तु भेषजं सर्वं नो अस्तु भेषजम् ॥ ६.५७.३ ॥

आम्हांस शांती आणि सुख लाभो; काहीही आम्हांस हानी न करो. क्षमा आणि पापनिवारण, सर्वकाही आम्हांस औषध होवो, सर्वकाही आम्हांस औषध होवो.