અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.100

7.100.1

उदस्य श्यावौ विथुरौ गृध्रौ द्यामिव पेततुः ।
उच्छोचनप्रशोचनावस्योच्छोचनौ हृदः ॥ ७.१००.१ ॥

એના શ્યાવ અને વિથુર બે ગીધ આકાશમાં ઊડે તેમ ઊડો. એના હૃદયમાંથી સળગાવનાર અને ભડકાવનાર બંને ઉપર સળગો.

अहमेनावुदतिष्ठिपं गावौ श्रान्तसदाविव ।
कुर्कुराविव कूजन्तावुदवन्तौ वृकाविव ॥ ७.१००.२ ॥

થાકીને બેઠેલી બે ગાયોની જેમ, ભસતા બે કૂતરાઓની જેમ, ઉપર દોડતા બે વરુઓની જેમ મેં આ બંનેને ઊભા કર્યા.

आतोदिनौ नितोदिनावथो संतोदिनावुत ।
अपि नह्याम्यस्य मेढ्रं य इतः स्त्री पुमान् जभार ॥ ७.१००.३ ॥

ભોંકનારા, નીચે ભોંકનારા, અને પૂરેપૂરા ભોંકનારા બંને પણ. અહીંથી સ્ત્રી કે પુરુષને લઈ ગયેલા આના અંગને હું બાંધું છું.