अथर्ववेद · सूक्त 7.80

7.80.1

आ सुस्रसः सुस्रसो असतीभ्यो असत्तराः ।
सेहोररसतरा हवणाद्विक्लेदीयसीः ॥ ७.८०.१ ॥

येथून वाहणारे स्राव, जे असतापेक्षाही असत्तर, सेहूच्या रसापेक्षाही नीरस, बोलावण्यापेक्षाही अधिक ओलसर आहेत.

या ग्रैव्या अपचितोऽथो या उपपक्ष्याः ।
विजाम्नि या अपचितः स्वयंस्रसः ॥ ७.८०.२ ॥

मानेवरील जे गाठी, काखेतील जे गाठी, सांध्याच्या भागातील जे गाठी, जे आपोआप वाहतात.

यः कीकसाः प्रशृणाति तलीद्यमवतिष्ठति ।
निर्हास्तं सर्वं जायान्यं यः कश्च ककुदि श्रितः ॥ ७.८०.३ ॥

बरगड्या मोडून जो तलीद्य (तळहाताप्रमाणे बसलेला) जायान्य राहतो—तो सर्व, आणि खांद्यावर विसावलेले जे काही—हाताने दूर करा.

पक्षी जायान्यः पतति स आ विशति पूरुषम् ।
तदक्षितस्य भेषजमुभयोः सुक्षतस्य च ॥ ७.८०.४ ॥

पंख असलेला जायान्य उडून माणसात शिरतो; तेच अक्षिताचे आणि सुक्षताचे — दोघांचे — औषध आहे.