ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.35.1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥ ६.३५.१ ॥
ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಲು ನೀವು ಹೇಳಿದ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಎಂಬ ಪರಮ ಗುಪ್ತ ವಚನಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಈ ಮೋಹ ನಿವೃತ್ತವಾಯಿತು.
6.35.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ६.३५.२ ॥
ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷನೇ, ಜೀವಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಲಯವನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಅವ್ಯಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
6.35.3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ६.३५.३ ॥
ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆ. ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ನಿಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
6.35.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥ ६.३५.४ ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಯೋಗೇಶ್ವರನೇ, ಆಗ ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅವ್ಯಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿ.
6.35.5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥ ६.३५.५ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ನನ್ನ ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡು; ನಾನಾ ವಿಧವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ನಾನಾ ವರ್ಣ ಆಕೃತಿಗಳಿರುವ ರೂಪಗಳನ್ನು.
6.35.6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ६.३५.६ ॥
ಆದಿತ್ಯರನ್ನು, ವಸುಗಳನ್ನು, ರುದ್ರರನ್ನು, ಅಶ್ವಿನಿಗಳಿಬ್ಬರನ್ನು, ಮರುತ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡು. ಭಾರತನೇ, ಮೊದಲು ಎಂದೂ ಕಾಣದ ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡು.
6.35.7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ६.३५.७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಈ ಸಮಸ್ತ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತನ್ನು ಈಗಲೇ ನೋಡು, ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೋಡು, ಓ ಗುಡಾಕೇಶ; ನೀನು ಇನ್ನೇನನ್ನು ನೋಡಬಯಸಿದರೂ.
6.35.8
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ६.३५.८ ॥
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ವಂತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ; ನಿನಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಐಶ್ವರ ಯೋಗವನ್ನು ನೋಡು.
6.35.9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम् ॥ ६.३५.९ ॥
ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆಗ ಮಹಾಯೋಗೇಶ್ವರ ಹರಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ತನ್ನ ಪರಮ ಐಶ್ವರ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
6.35.10
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ६.३५.१० ॥
ಅನೇಕ ಮುಖ ಮತ್ತು ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನು, ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನಗಳುಳ್ಳವನು, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳುಳ್ಳವನು, ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಎತ್ತಿದ ಆಯುಧಗಳುಳ್ಳವನು.
6.35.11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ६.३५.११ ॥
ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧ ಲೇಪನವುಳ್ಳವನು, ಸರ್ವ ಆಶ್ಚರ್ಯಮಯನಾದ, ಅನಂತನಾದ ದೇವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮುಖವುಳ್ಳವನು.
6.35.12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ६.३५.१२ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರು ಒಮ್ಮೆಲೆ ಉದಯಿಸಿದರೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರಭೆ ಆಗಬಹುದು.
6.35.13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ६.३५.१३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು ದೇವದೇವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಕಂಡನು.
6.35.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.३५.१४ ॥
ಆಗ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ರೋಮಾಂಚಿತನಾದ ಧನಂಜಯನು ತಲೆಬಾಗಿ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನುಡಿದನು.
6.35.15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे ।
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ६.३५.१५ ॥
ಓ ದೇವ, ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಭೂತಸಮೂಹಗಳನ್ನು, ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.35.16
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं ।
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं ।
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ६.३५.१६ ॥
ಅನೇಕ ಬಾಹು, ಉದರ, ಮುಖ, ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅನಂತ ರೂಪವುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯವಾಗಲಿ, ಆದಿಯಾಗಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಓ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ, ಓ ವಿಶ್ವರೂಪ, ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.35.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च ।
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता-
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम् ॥ ६.३५.१७ ॥
ಕಿರೀಟಧಾರಿಯೂ, ಗದಾಧಾರಿಯೂ, ಚಕ್ರಧಾರಿಯೂ, ತೇಜೋರಾಶಿಯೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಲು ಕಷ್ಟಕರನಾದ, ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಅಪ್ರಮೇಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
6.35.18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं ।
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता ।
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ६.३५.१८ ॥
ನೀವೇ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಪರಮ ಅಕ್ಷರ. ನೀವೇ ಈ ವಿಶ್ವದ ಪರಮ ಆಧಾರ. ನೀವು ಅವ್ಯಯರು, ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮದ ರಕ್ಷಕರು. ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಸನಾತನ ಪುರುಷ.
6.35.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं ।
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ६.३५.१९ ॥
ಆದಿ ಮಧ್ಯಾಂತರಹಿತರೇ, ಅನಂತ ವೀರ್ಯರೇ, ಅನಂತ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವರೇ, ಚಂದ್ರ ಸೂರ್ಯರನ್ನು ನೇತ್ರಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವರೇ, ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಮುಖದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವನ್ನು ತಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
6.35.20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि ।
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं ।
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ६.३५.२० ॥
ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವಿನ ಈ ಅಂತರ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ನಿಮ್ಮೊಬ್ಬರಿಂದಲೇ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿವೆ. ಮಹಾತ್ಮರೇ, ನಿಮ್ಮ ಈ ಅದ್ಭುತ ಉಗ್ರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ಹೀಗೆ ನಡುಗುತ್ತಿವೆ.
6.35.21
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति ।
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः ।
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ६.३५.२१ ॥
ಈ ದೇವತಾ ಗಣಗಳು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವರು ಭಯಗೊಂಡು ಕೈಮುಗಿದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 'ಸ್ವಸ್ತಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮಹರ್ಷಿ ಸಿದ್ಧ ಗಣಗಳು ಅನೇಕ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿವೆ.
6.35.22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या ।
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा ।
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ६.३५.२२ ॥
ರುದ್ರರು, ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಇಬ್ಬರು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ಮರುತ್ತುಗಳು, ಊಷ್ಮಪರು, ಗಂಧರ್ವ ಯಕ್ಷ ಅಸುರ ಸಿದ್ಧ ಗಣಗಳು — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.35.23
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं ।
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं ।
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥ ६.३५.२३ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹೋ! ಅನೇಕ ಮುಖ ನೇತ್ರಗಳು, ಅನೇಕ ಬಾಹು ತೊಡೆ ಪಾದಗಳು, ಅನೇಕ ಹೊಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಕೋರೆದಾಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ ನಿಮ್ಮ ಈ ಮಹಾರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಲೋಕಗಳು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿವೆ; ನಾನೂ ಹಾಗೆಯೇ.
6.35.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं ।
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा ।
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ६.३५.२४ ॥
ಓ ವಿಷ್ಣೋ! ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಅನೇಕ ವರ್ಣಗಳ, ತೆರೆದ ಬಾಯಿಗಳ ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರಗಳ ನಿಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮ ಬಹಳ ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿದೆ; ನನಗೆ ಧೈರ್ಯವೂ ಶಾಂತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
6.35.25
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि ।
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.२५ ॥
ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಕೋರೆದಾಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ ನಿಮ್ಮ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಶಾಂತಿಯೂ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ದೇವೇಶ, ಜಗನ್ನಿವಾಸ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ.
6.35.26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः ।
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ ।
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ६.३५.२६ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಈ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರರು ರಾಜಸಮೂಹಗಳೊಂದಿಗೆ; ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಆ ಸೂತಪುತ್ರ, ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಡೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ —
6.35.27
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति ।
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु ।
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ६.३५.२७ ॥
ಅವರು ನಿನ್ನ ಕೋರೆದಾಡೆಗಳಿಂದ ಭಯಂಕರವಾದ ವಕ್ರ ಬಾಯಿಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಕೆಲವರು ಹಲ್ಲುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿ, ಪುಡಿಯಾದ ತಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.35.28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः ।
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा ।
विशन्ति वक्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ६.३५.२८ ॥
ನದಿಗಳ ಅನೇಕ ನೀರಿನ ವೇಗಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೇ ಹರಿಯುವಂತೆ, ನಿನ್ನ ಈ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದ ವೀರರು ವಕ್ರ ಬಾಯಿಗಳಿಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
6.35.29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा ।
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका-
स्तवापि वक्राणि समृद्धवेगाः ॥ ६.३५.२९ ॥
ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಪತಂಗಗಳು ಪೂರ್ಣ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನುಗ್ಗುವಂತೆ, ಈ ಲೋಕಗಳೂ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ವಕ್ರ ಬಾಯಿಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ವೇಗದಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗುತ್ತಿವೆ.
6.35.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता-
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिःक ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं ।
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ६.३५.३० ॥
ಓ ವಿಷ್ಣು, ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾ, ಉರಿಯುವ ಮುಖಗಳಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬಿ, ನಿನ್ನ ಉಗ್ರ ಪ್ರಭೆಗಳು ಸುಡುತ್ತಿವೆ.
6.35.31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो ।
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं ।
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ६.३५.३१ ॥
ಉಗ್ರರೂಪನಾದ ನೀನು ಯಾರೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಆದಿಪುರುಷನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಅರಿಯೆನು.
6.35.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ।
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे ।
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ६.३५.३२ ॥
ನಾನು ಕಾಲ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಬೆಳೆದವನು; ಈಗ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ವಿರೋಧಿ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಈ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
6.35.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व ।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव ।
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ६.३५.३३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಎದ್ದೇಳು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಸಮೃದ್ಧ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಹಿಂದೆಯೇ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಸವ್ಯಸಾಚಿಯೇ, ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರನಾಗು.
6.35.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च ।
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि माव्यथिष्ठा ।
युद्ध्यस्व जेतानि रणे सपत्नान् ॥ ६.३५.३४ ॥
ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಜಯದ್ರಥ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ವೀರ ಯೋಧರನ್ನು—ನನ್ನಿಂದ ಹತರಾದವರನ್ನು—ನೀನು ಸಂಹರಿಸು. ವ್ಯಥೆಪಡಬೇಡ. ಯುದ್ಧಮಾಡು; ರಣದಲ್ಲಿ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆ.
6.35.35
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य ।
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं ।
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ६.३५.३५ ॥
ಕೇಶವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಿರೀಟಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗದ್ಗದ ಕಂಠದಿಂದ, ಬಹಳ ಭಯಭೀತನಾಗಿ, ಪ್ರಣಾಮಮಾಡಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.35.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या ।
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति ।
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ६.३५.३६ ॥
ಹೃಷೀಕೇಶನೇ, ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಜಗತ್ತು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅನುರಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಇದು ಯುಕ್ತವೇ; ರಾಕ್ಷಸರು ಭಯಗೊಂಡು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡುತ್ತಾರೆ, ಸಿದ್ಧ ಸಮೂಹಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತವೆ.
6.35.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् ।
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास ।
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ६.३५.३७ ॥
ಮಹಾತ್ಮನೇ, ಅವರು ನಿನಗೆ ಏಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸದಿರುತ್ತಾರೆ? ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನಿಗೂ ಆದಿಕರ್ತನು. ಅನಂತನೇ, ದೇವೇಶನೇ, ಜಗನ್ನಿವಾಸನೇ! ನೀನು ಸತ್-ಅಸತ್ತುಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದ ಅಕ್ಷರನು.
6.35.38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण-
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्ताऽसि वेद्यं च परं च धाम ।
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ६.३५.३८ ॥
ನೀನೇ ಆದಿದೇವ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ; ಈ ವಿಶ್ವದ ಪರಮ ನಿಧಾನ ನೀನೇ. ತಿಳಿಯುವವನೂ ನೀನೇ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದೂ ನೀನೇ, ಪರಮ ಧಾಮವೂ ನೀನೇ. ಅನಂತರೂಪನೇ, ಈ ವಿಶ್ವವು ನಿನ್ನಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.
6.35.39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः ।
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽतु सहस्रकृत्वः ।
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ६.३५.३९ ॥
ನೀನೇ ವಾಯು, ಯಮ, ಅಗ್ನಿ, ವರುಣ, ಚಂದ್ರ, ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಪ್ರಪಿತಾಮಹನೂ ಆಗಿರುವೆ. ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ.
6.35.40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते ।
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं ।
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ६.३५.४० ॥
ಮುಂದಿನಿಂದ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಓ ಸರ್ವನೇ! ಅನಂತ ವೀರ್ಯನೇ, ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ! ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತೀಯ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನೇ ಸರ್ವನು.
6.35.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं ।
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं ।
मया प्रमादात्प्रणयेन वाऽपि ॥ ६.३५.४१ ॥
ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು — 'ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ಓ ಯಾದವಾ, ಓ ಸಖಾ' ಎಂದು — ನಿನ್ನ ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹದಿಂದಲೂ ಹೇಳಿದ್ದು.
6.35.42
यच्चापहासार्थमसत्कृतोऽसि ।
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं ।
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ६.३५.४२ ॥
ಹಾಸ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ವಿಹಾರ, ಶಯನ, ಆಸನ, ಭೋಜನ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಇತರರ ಮುಂದೆ ನಿಮಗೆ ಅವಮಾನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಓ ಅಚ್ಯುತ, ಓ ಅಪ್ರಮೇಯ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.35.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य ।
त्वमस्य पूज्यश् गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो ।
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभावः ॥ ६.३५.४३ ॥
ನೀವು ಚರಾಚರ ಲೋಕದ ತಂದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಪೂಜ್ಯರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರು. ನಿಮಗೆ ಸಮಾನರಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನಿಮಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಎಲ್ಲಿ? ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ.
6.35.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं ।
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः ।
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ६.३५.४४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತ್ಯನಾದ ಈಶ್ವರನೇ, ನಿಮ್ಮ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ. ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು, ಗೆಳೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು, ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಸಹಿಸುವಂತೆ, ಓ ದೇವ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕು.
6.35.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा ।
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.४५ ॥
ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಭಯದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿದೆ. ಓ ದೇವ, ಆ ರೂಪವನ್ನೇ ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ. ಓ ದೇವೇಶ, ಜಗನ್ನಿವಾಸ, ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು.
6.35.46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त-
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन ।
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ६.३५.४६ ॥
ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾಗಿ, ಗದಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ ಹಿಡಿದಿರುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಸಹಸ್ರಬಾಹು, ಓ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿ, ಆ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ.
6.35.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं ।
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं ।
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ६.३५.४७ ॥
ಅರ್ಜುನ, ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದು ತೇಜೋಮಯ, ವಿಶ್ವರೂಪ, ಅನಂತ, ಆದ್ಯವಾದುದು; ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಈ ಮೊದಲು ನೋಡಿಲ್ಲ.
6.35.48
न वेद यज्ञाध्ययनैर्न दानै-
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके ।
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ६.३५.४८ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ವೇದಾಧ್ಯಯನದಿಂದಲೂ, ದಾನದಿಂದಲೂ, ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದಲೂ, ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಾರರು.
6.35.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो ।
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्भमेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं ।
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ६.३५.४९ ॥
ಇಂತಹ ನನ್ನ ಭಯಂಕರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನಗೆ ವ್ಯಥೆಯೂ ಮೋಹವೂ ಬೇಡ. ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಸನ್ನಮನಸ್ಕನಾಗಿ ನನ್ನ ಈ ರೂಪವನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ನೋಡು.
6.35.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा ।
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं ।
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ६.३५.५० ॥
ಹೀಗೆ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೇಳಿ ವಾಸುದೇವನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಭೀತನಾದ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಸೌಮ್ಯ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
6.35.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ६.३५.५१ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ನಿನ್ನ ಈ ಸೌಮ್ಯ ಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಈಗ ನಾನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿದ್ದೇನೆ.
6.35.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ६.३५.५२ ॥
ನೀನು ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಈ ರೂಪ ಕಾಣಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು. ದೇವತೆಗಳೂ ಸದಾ ಈ ರೂಪದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
6.35.53
नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥ ६.३५.५३ ॥
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ವೇದಗಳಿಂದಲೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ದಾನದಿಂದಲೂ, ಯಜ್ಞದಿಂದಲೂ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯನಲ್ಲ.
6.35.54
भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ६.३५.५४ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ನಾನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡಬಲ್ಲೆ, ಕಾಣಲ್ಪಡಬಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ತತ್ತ್ವತಃ ಸೇರಲ್ಪಡಬಲ್ಲೆ.
6.35.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥ ६.३५.५५ ॥
ಪಾಂಡವ, ನನಗಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮನಾಗಿ ಭಾವಿಸುವವನು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನು, ಸಂಗರಹಿತನು, ಸರ್ವಭೂತಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೈರರಹಿತನು — ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.