Mahābhārata · Adhyāya 6.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.35.1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥ ६.३५.१ ॥
Por tua graça proferiste o supremo ensinamento secreto chamado adhyātma, e por ele esta minha ilusão se dissipou.
6.35.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ६.३५.२ ॥
Ó de olhos de pétala de lótus, ouvi de ti em detalhe a origem e a dissolução dos seres, e também tua grandeza imperecível.
6.35.3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ६.३५.३ ॥
Assim é, como disseste de ti mesmo, ó Senhor supremo. Ó Puruṣottama, desejo ver a tua forma soberana.
6.35.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥ ६.३५.४ ॥
Se julgas, ó Senhor, que me é possível vê-lo, então, ó Senhor do yoga, mostra-me o teu eu imperecível.
6.35.5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥ ६.३५.५ ॥
Vê as minhas formas, ó filho de Pṛthā, às centenas e aos milhares, de muitas espécies, divinas, de muitas cores e figuras.
6.35.6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ६.३५.६ ॥
Vê os Ādityas, os Vasus, os Rudras, os dois Aśvins e os Maruts. Ó Bhārata, vê as muitas maravilhas nunca antes vistas.
6.35.7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ६.३५.७ ॥
Contempla agora, aqui reunido num só lugar, o mundo inteiro com o que se move e o que não se move, no meu corpo, ó Guḍākeśa; e tudo o mais que desejes ver.
6.35.8
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ६.३५.८ ॥
Mas com este teu próprio olho não poderás ver-me; dou-te um olho divino. Contempla o meu poder soberano de yoga.
6.35.9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम् ॥ ६.३५.९ ॥
Assim falando, ó rei, então Hari, o grande senhor do yoga, mostrou a Pārtha a sua forma suprema e soberana.
6.35.10
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ६.३५.१० ॥
de muitos rostos e olhos, de muitas aparências maravilhosas, com muitos ornamentos divinos, com muitas armas divinas erguidas.
6.35.11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ६.३५.११ ॥
vestindo guirlandas e roupas divinas, ungido com perfumes divinos, cheio de todas as maravilhas, aquele deus infinito cujos rostos se voltam para todos os lados.
6.35.12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ६.३५.१२ ॥
Se mil sóis se erguessem juntos no céu, essa luz poderia assemelhar-se ao esplendor daquele de grande alma.
6.35.13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ६.३५.१३ ॥
Ali o Pāṇḍava viu o mundo inteiro, reunido em um, mas dividido de muitas maneiras, no corpo do deus dos deuses.
6.35.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.३५.१४ ॥
Então Dhanañjaya, tomado de espanto e com os cabelos eriçados, inclinou a cabeça diante do deus, uniu as mãos e falou.
6.35.15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे ।
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ६.३५.१५ ॥
Ó deus, em teu corpo vejo todos os deuses, as multidões de seres especiais, Brahmā sentado no lótus e Īśa, todos os sábios e as serpentes divinas.
6.35.16
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं ।
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं ।
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ६.३५.१६ ॥
Vejo-te com muitos braços, ventres, faces e olhos, de forma infinita por todos os lados. Não vejo teu fim, nem teu meio, nem novamente teu princípio. Ó Senhor do universo, ó tu cuja forma é o universo.
6.35.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च ।
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता-
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम् ॥ ६.३५.१७ ॥
Vejo-te coroado, portando a clava e o disco, massa de esplendor flamejando por todos os lados, difícil de olhar de todos os lados, com o brilho de fogo ardente e sol, incomensurável.
6.35.18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं ।
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता ।
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ६.३५.१८ ॥
Tu és o supremo Imperecível que deve ser conhecido. Tu és o suporte supremo deste universo. Tu és imutável, guardião do dharma eterno. Na minha opinião, tu és o Puruṣa eterno (sanātana).
6.35.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं ।
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ६.३५.१९ ॥
Sem começo, meio nem fim, de poder infinito, de braços infinitos, com o sol e a lua por olhos, de rosto de fogo ardente: vejo-te a abrasar este universo com o teu próprio esplendor.
6.35.20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि ।
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं ।
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ६.३५.२० ॥
Este espaço entre o céu e a terra e todas as direções são penetrados só por ti. Ó magnânimo, ao contemplar esta forma maravilhosa e terrível, os três mundos estremecem assim em aflição.
6.35.21
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति ।
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः ।
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ६.३५.२१ ॥
De fato, estas hostes de deuses entram em ti. Alguns, amedrontados, com as palmas unidas, te louvam. Dizendo “svasti!”, as hostes de grandes sábios e seres perfeitos te exaltam com abundantes hinos.
6.35.22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या ।
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा ।
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ६.३५.२२ ॥
Os Rudras, Ādityas, Vasus e Sādhyas, os Viśvedevas, os dois Aśvins, os Marutas e os Uṣmapas, e as multidões de Gandharvas, Yakṣas, Asuras e Siddhas, todos te contemplam, maravilhados.
6.35.23
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं ।
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं ।
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥ ६.३५.२३ ॥
Ó de braços poderosos! Ao ver a tua grande forma, com muitas bocas e olhos, muitos braços, coxas e pés, muitos ventres, terrível com suas muitas presas, os mundos se aterrorizam, e eu também.
6.35.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं ।
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा ।
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ६.३५.२४ ॥
Ó Viṣṇu! Ao ver-te, tocando o céu, resplandecente, de muitas cores, com bocas escancaradas e vastos olhos flamejantes, minha alma interior está profundamente perturbada; não encontro firmeza nem paz.
6.35.25
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि ।
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.२५ ॥
Ao ver teus rostos, terríveis com suas presas e semelhantes ao fogo do tempo, não reconheço as direções nem encontro abrigo. Sê benévolo, ó senhor dos deuses, ó morada do universo.
6.35.26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः ।
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ ।
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ६.३५.२६ ॥
Estes filhos de Dhṛtarāṣṭra, todos juntos com as hostes de reis, e Bhīṣma, Droṇa, aquele filho do cocheiro, junto com nossos principais guerreiros —
6.35.27
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति ।
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु ।
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ६.३५.२७ ॥
Eles entram depressa nas tuas bocas tortas, terríveis com presas; alguns são vistos presos entre os dentes, com as cabeças esmagadas.
6.35.28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः ।
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा ।
विशन्ति वक्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ६.३५.२८ ॥
Assim como as muitas correntes de água dos rios correm direto para o oceano, também estes heróis do mundo dos homens entram nas tuas bocas tortas e ardem.
6.35.29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा ।
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका-
स्तवापि वक्राणि समृद्धवेगाः ॥ ६.३५.२९ ॥
Como as mariposas se precipitam com toda a força num fogo ardente para a sua destruição, assim também os mundos se precipitam com toda a força nas tuas bocas tortas para a sua destruição.
6.35.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता-
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिःक ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं ।
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ६.३५.३० ॥
Ó Viṣṇu, devorando os mundos inteiros por todos os lados, tu os lambes com bocas ardentes; enchendo todo o universo com teu esplendor, tuas luzes ferozes o queimam.
6.35.31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो ।
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं ।
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ६.३५.३१ ॥
Dize-me quem és tu, de forma feroz. Homenagem a ti, o melhor dos deuses; sê benévolo. Desejo conhecer-te, o primordial, pois não compreendo o teu proceder.
6.35.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ।
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे ।
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ६.३५.३२ ॥
Sou o Tempo, destruidor dos mundos, crescido em poder; aqui estou empenhado em recolher os mundos. Mesmo sem ti, todos estes guerreiros postados nas fileiras inimigas não sobreviverão.
6.35.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व ।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव ।
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ६.३५.३३ ॥
Portanto, levanta-te e conquista a glória; vencidos os inimigos, desfruta de um reino próspero. Estes já foram mortos por mim antes; sê apenas o instrumento, ó Savyasācin.
6.35.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च ।
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि माव्यथिष्ठा ।
युद्ध्यस्व जेतानि रणे सपत्नान् ॥ ६.३५.३४ ॥
Droṇa, Bhīṣma, Jayadratha, Karṇa, e também os outros guerreiros heroicos, já mortos por mim—abate-os; não te aflijas. Luta; na batalha vencerás os teus rivais.
6.35.35
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य ।
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं ।
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ६.३५.३५ ॥
Tendo ouvido estas palavras de Keśava, Kirīṭī, trémulo, de mãos postas, inclinou-se repetidas vezes e, com voz embargada, muito assustado, prostrando-se, falou a Kṛṣṇa.
6.35.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या ।
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति ।
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ६.३५.३६ ॥
Ó Hṛṣīkeśa, é justo que o mundo se regozije e se deleite com a tua fama; os demónios fogem aterrados em todas as direções, e todas as hostes de seres perfeitos te prestam homenagem.
6.35.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् ।
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास ।
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ६.३५.३७ ॥
Ó magnânimo, por que não se prostrariam diante de ti? És maior até que Brahmā, o primeiro criador. Ó Infinito, senhor dos deuses, morada do mundo! Tu és o imperecível, além do que é e do que não é.
6.35.38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण-
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्ताऽसि वेद्यं च परं च धाम ।
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ६.३५.३८ ॥
Tu és o primeiro deus, a Pessoa primordial e antiga; tu és o supremo tesouro deste universo. Tu és o conhecedor, tu és o que deve ser conhecido, e tu és a morada suprema. Ó tu de forma infinita, este universo é penetrado por ti.
6.35.39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः ।
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽतु सहस्रकृत्वः ।
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ६.३५.३९ ॥
Tu és o vento, Yama, o fogo, Varuṇa, a lua, Prajāpati e o bisavô. Homenagem a ti mil vezes, e de novo, e outra vez, homenagem, homenagem a ti!
6.35.40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते ।
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं ।
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ६.३५.४० ॥
Homenagem a ti pela frente e por trás; homenagem a ti de todos os lados, ó Todo! Ó tu de poder infinito, de valor incomensurável! Tu penetras tudo, e por isso és tudo.
6.35.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं ।
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं ।
मया प्रमादात्प्रणयेन वाऽपि ॥ ६.३५.४१ ॥
Considerando-te amigo, disse imprudentemente tudo o que disse — «Ó Kṛṣṇa, ó Yādava, ó amigo» — sem conhecer esta tua grandeza, por descuido ou por afeição.
6.35.42
यच्चापहासार्थमसत्कृतोऽसि ।
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं ।
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ६.३५.४२ ॥
Pelo desrespeito que te demonstrei em tom de brincadeira, andando, descansando, sentados ou comendo, sozinhos ou na presença de outros, peço o teu perdão, ó Acyuta, ó Aprameya.
6.35.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य ।
त्वमस्य पूज्यश् गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो ।
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभावः ॥ ६.३५.४३ ॥
És o pai do mundo, do que se move e do que não se move; és o digno de veneração e o mestre mais venerável. Ninguém é igual a ti, como poderia haver outro maior? Nos três mundos, teu poder não tem par.
6.35.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं ।
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः ।
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ६.३५.४४ ॥
Por isso, curvando o corpo e prostrando-me, busco o teu favor, ó Senhor digno de louvor. Como o pai suporta o filho, o amigo o amigo, o amado a amada, assim, ó deus, deves suportar-me.
6.35.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा ।
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.४५ ॥
Tendo visto uma forma jamais vista antes, estou extasiado, mas a mente está perturbada pelo medo. Ó deus, mostra-me essa mesma forma. Ó senhor dos deuses, morada do mundo, sê propício.
6.35.46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त-
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन ।
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ६.३५.४६ ॥
Desejo ver-te assim, coroado, portando a maça, o disco na mão. Ó tu de mil braços, ó forma do universo, aparece nessa mesma forma de quatro braços.
6.35.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं ।
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं ।
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ६.३५.४७ ॥
Arjuna, satisfeito contigo, mostrei-te por meu próprio poder yóguico esta forma suprema, radiante, cósmica, infinita e primordial, que ninguém além de ti jamais viu antes.
6.35.48
न वेद यज्ञाध्ययनैर्न दानै-
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके ।
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ६.३५.४८ ॥
Melhor dos Kurus, nem por sacrifícios, nem pelo estudo dos Vedas, nem por doações, ritos ou austeridades ferozes posso ser visto nesta forma no mundo humano por outro que não tu.
6.35.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो ।
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्भमेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं ।
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ६.३५.४९ ॥
Que não haja aflição em ti nem confusão por teres visto esta minha forma terrível de tal tipo. Livre do medo e com o ânimo alegre, contempla de novo esta mesma forma minha.
6.35.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा ।
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं ।
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ६.३५.५० ॥
Tendo assim falado a Arjuna, Vāsudeva mostrou-lhe de novo a sua própria forma; e consolando o assustado, a grande alma tomou novamente a sua forma suave.
6.35.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ६.३५.५१ ॥
Tendo visto esta tua forma humana suave, ó Janārdana, agora recobrei os sentidos e voltei ao meu estado natural.
6.35.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ६.३५.५२ ॥
Esta forma minha que viste é muito difícil de contemplar; até os deuses sempre desejam vê-la.
6.35.53
नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥ ६.३५.५३ ॥
Não posso ser visto desta maneira, como tu me viste, nem pelos Vedas, nem pela austeridade, nem pela doação, nem pelo sacrifício.
6.35.54
भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ६.३५.५४ ॥
Mas, Arjuna, por devoção exclusiva posso ser conhecido e visto desta maneira, e verdadeiramente alcançado, ó abrasador dos inimigos.
6.35.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥ ६.३५.५५ ॥
Quem faz minha obra, me tem por supremo, é meu devoto, livre do apego e sem inimizade para com todos os seres: esse vem a mim, filho de Pāṇḍu.