ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.35.1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥ ६.३५.१ ॥
ମୋ ଉପରେ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ଆପଣ କହିଥିବା ଅଧ୍ୟାତ୍ମ ନାମକ ପରମ ଗୁହ୍ୟ ବାକ୍ୟରେ ମୋର ଏହି ମୋହ ଦୂର ହୋଇଯାଇଛି ।
6.35.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ६.३५.२ ॥
ହେ କମଳପତ୍ରାକ୍ଷ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ବିସ୍ତାରରେ ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଅବ୍ୟୟ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମଧ୍ୟ ।
6.35.3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ६.३५.३ ॥
ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ଆପଣ ନିଜ ବିଷୟରେ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି ସେପରି ହିଁ ଏହା । ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଆପଣଙ୍କର ଐଶ୍ୱର୍ୟ ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ ।
6.35.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥ ६.३५.४ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ଭାବନ୍ତି ଯେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ତାହା ଦେଖିବା ସମ୍ଭବ, ତେବେ ହେ ଯୋଗେଶ୍ୱର, ମୋତେ ଆପଣଙ୍କର ଅବ୍ୟୟ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ ।
6.35.5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥ ६.३५.५ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ମୋର ଶତ ଶତ, ସହସ୍ର ସହସ୍ର ରୂପ ଦେଖ; ନାନା ପ୍ରକାରର, ଦିବ୍ୟ, ନାନା ବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଆକୃତିବିଶିଷ୍ଟ ।
6.35.6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ६.३५.६ ॥
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ ଏବଂ ମରୁତ୍ମାନଙ୍କୁ ଦେଖ । ହେ ଭାରତ, ପୂର୍ବେ କେବେ ନ ଦେଖାଯାଇଥିବା ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ ।
6.35.7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ६.३५.७ ॥
ଏଠାରେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ସମଗ୍ର ଚରାଚର ଜଗତକୁ ଏବେ ଦେଖ, ମୋ ଦେହରେ ଦେଖ, ହେ ଗୁଡ଼ାକେଶ; ଏବଂ ତୁମେ ଆଉ ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର।
6.35.8
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ६.३५.८ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମର ଏହି ନିଜ ଆଖିରେ ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖି ପାରିବ ନାହିଁ; ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ଦେଉଛି; ମୋ ଐଶ୍ୱର ଯୋଗ ଦେଖ।
6.35.9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम् ॥ ६.३५.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହା କହି ତା'ପରେ ମହାଯୋଗେଶ୍ୱର ହରି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜର ପରମ ଐଶ୍ୱର ରୂପ ଦେଖାଇଲେ।
6.35.10
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ६.३५.१० ॥
ଅନେକ ମୁଖ ଓ ନୟନ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦର୍ଶନ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ବିଶିଷ୍ଟ, ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଉଦ୍ୟତ ଆୟୁଧ ବିଶିଷ୍ଟ।
6.35.11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ६.३५.११ ॥
ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣକାରୀ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ଲେପନ ଯୁକ୍ତ, ସର୍ବ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ସେହି ଅନନ୍ତ ଦେବ, ସର୍ବତୋମୁଖ।
6.35.12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ६.३५.१२ ॥
ଆକାଶରେ ଯଦି ଏକାସାଙ୍ଗରେ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ତେଜ ସଦୃଶ ଆଲୋକ ହୋଇପାରେ।
6.35.13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ६.३५.१३ ॥
ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବ ଦେବଦେବଙ୍କ ଶରୀରରେ ଏକତ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ବିଭକ୍ତ ଭାବେ ଦେଖିଲେ।
6.35.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.३५.१४ ॥
ତା'ପରେ ବିସ୍ମୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରୋମାଞ୍ଚିତ ଧନଞ୍ଜୟ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ କରଯୋଡ଼ି କହିଲେ।
6.35.15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे ।
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ६.३५.१५ ॥
ହେ ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରୀରରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଭୂତବିଶେଷ ସମୂହ, କମଳାସନରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଈଶ, ସମସ୍ତ ଋଷି ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ନାଗମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଛି।
6.35.16
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं ।
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं ।
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ६.३५.१६ ॥
ଅନେକ ବାହୁ, ଉଦର, ମୁଖ ଓ ନେତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ, ସର୍ବତ୍ର ଅନନ୍ତ ରୂପଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି। ଆପଣଙ୍କର ଅନ୍ତ, ମଧ୍ୟ କିମ୍ବା ଆଦି ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ। ହେ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ, ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
6.35.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च ।
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता-
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम् ॥ ६.३५.१७ ॥
କିରୀଟଧାରୀ, ଗଦାଧାରୀ, ଚକ୍ରଧାରୀ, ତେଜରାଶି, ସର୍ବତ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି। ସର୍ବତ୍ର ଦେଖିବାକୁ କଷ୍ଟକର, ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦ୍ୟୁତିବିଶିଷ୍ଟ, ଅପ୍ରମେୟ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
6.35.18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं ।
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता ।
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ६.३५.१८ ॥
ଆପଣ ହିଁ ଜାଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ପରମ ଅକ୍ଷର। ଆପଣ ହିଁ ଏହି ବିଶ୍ୱର ପରମ ଆଧାର। ଆପଣ ଅବ୍ୟୟ, ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ। ମୋ ମତରେ ଆପଣ ସନାତନ ପୁରୁଷ।
6.35.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं ।
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ६.३५.१९ ॥
ଆଦି, ମଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତହୀନ, ଅନନ୍ତ ବୀର୍ଯ୍ୟଶାଳୀ, ଅନନ୍ତ ବାହୁଯୁକ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନୟନ କରିଥିବା, ଜଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିମୁଖ ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି। ଆପଣ ନିଜ ତେଜରେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ତାପିତ କରୁଛନ୍ତି।
6.35.20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि ।
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं ।
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ६.३५.२० ॥
ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଅନ୍ତରାଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗ କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ। ହେ ମହାତ୍ମନ୍, ଆପଣଙ୍କର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଉଗ୍ର ରୂପ ଦେଖି ତ୍ରିଲୋକ ଏହିପରି ବ୍ୟଥିତ ହେଉଛି।
6.35.21
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति ।
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः ।
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ६.३५.२१ ॥
ଏହି ଦେବଗଣ ଆପଣଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି। କେହି କେହି ଭୀତ ହୋଇ ଯୋଡ଼ହାତରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି। 'ସ୍ୱସ୍ତି' କହି ମହର୍ଷି ଓ ସିଦ୍ଧଗଣ ବହୁ ସ୍ତୁତିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଗୁଣଗାନ କରୁଛନ୍ତି।
6.35.22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या ।
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा ।
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ६.३५.२२ ॥
ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ ଓ ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱଦେବ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ମରୁତ ଓ ଊଷ୍ମପ, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଅସୁର ଓ ସିଦ୍ଧଙ୍କ ଦଳ — ସମସ୍ତେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି।
6.35.23
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं ।
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं ।
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥ ६.३५.२३ ॥
ହେ ମହାବାହୋ! ବହୁ ମୁଖ ଓ ନେତ୍ର, ବହୁ ବାହୁ, ଊରୁ ଓ ପାଦ, ବହୁ ଉଦର ଏବଂ ବହୁ ଦଂଷ୍ଟ୍ରାରେ ଭୟଙ୍କର ଆପଣଙ୍କର ଏହି ମହାରୂପ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
6.35.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं ।
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा ।
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ६.३५.२४ ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ! ଆକାଶ ସ୍ପର୍ଶକାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ବହୁବର୍ଣ୍ଣ, ମୁକ୍ତ ମୁଖ ଓ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ବିଶାଳ ନେତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଆପଣଙ୍କ ରୂପ ଦେଖି ମୋର ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟଥିତ; ମୁଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ କି ଶାନ୍ତି ପାଉନାହିଁ।
6.35.25
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि ।
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.२५ ॥
କାଳାଗ୍ନି ସଦୃଶ, ଦଂଷ୍ଟ୍ରାରେ ଭୟଙ୍କର ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖି ମୁଁ ଦିଗ ଜାଣି ପାରୁନାହିଁ, ଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟ ପାଉନାହିଁ। ହେ ଦେବେଶ, ଜଗନ୍ନିବାସ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.35.26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः ।
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ ।
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ६.३५.२६ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଏହି ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ରାଜସଂଘ ସହିତ; ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ସେହି ସୂତପୁତ୍ର, ଏବଂ ଆମ ପକ୍ଷର ପ୍ରମୁଖ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ସହିତ —
6.35.27
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति ।
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु ।
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ६.३५.२७ ॥
ସେମାନେ ତୁମର ବଙ୍କା, ଦନ୍ତଭୟଙ୍କର ମୁଖରେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି; କେହି କେହି ଦାନ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ଲାଗି ରହିଛନ୍ତି, ଚୂର୍ଣ୍ଣିତ ମସ୍ତକ ସହିତ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
6.35.28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः ।
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा ।
विशन्ति वक्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ६.३५.२८ ॥
ନଦୀମାନଙ୍କର ବହୁ ଜଳବେଗ ଯେପରି ସମୁଦ୍ର ଆଡକୁ ହିଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ସେପରି ତୁମର ଏହି ନରଲୋକର ବୀରମାନେ ବଙ୍କା ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଜ୍ୱଳୁଛନ୍ତି।
6.35.29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा ।
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका-
स्तवापि वक्राणि समृद्धवेगाः ॥ ६.३५.२९ ॥
ଜଳୁଥିବା ଅଗ୍ନିରେ ପତଙ୍ଗମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣବେଗରେ ବିନାଶ ପାଇଁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଏହି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ ପାଇଁ ତୁମର ବଙ୍କା ମୁଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣବେଗରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛନ୍ତି।
6.35.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता-
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिःक ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं ।
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ६.३५.३० ॥
ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସମସ୍ତ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରାସ କରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଲେହନ କରୁଛ; ତୁମ ତେଜରେ ସମଗ୍ର ଜଗତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ତୁମର ଉଗ୍ର ଆଲୋକ ତାପିତ କରୁଛି।
6.35.31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो ।
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं ।
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ६.३५.३१ ॥
ଉଗ୍ରରୂପଧାରୀ ତୁମେ କିଏ, ମୋତେ କୁହ। ହେ ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ। ଆଦିପୁରୁଷ ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି, କାରଣ ତୁମର ପ୍ରବୃତ୍ତି ମୁଁ ବୁଝିପାରୁନାହିଁ।
6.35.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ।
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे ।
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ६.३५.३२ ॥
ମୁଁ କାଳ, ଲୋକକ୍ଷୟକାରୀ, ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ; ଏଠାରେ ଲୋକସମୂହକୁ ସଂହାର କରିବାରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ। ତୁମ୍ଭ ବିନା ମଧ୍ୟ ବିପକ୍ଷ ସେନାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଏହି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କେହି ରକ୍ଷା ପାଇବେ ନାହିଁ।
6.35.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व ।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव ।
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ६.३५.३३ ॥
ତେଣୁ ତୁମ୍ଭେ ଉଠ, ଯଶ ଲାଭ କର; ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜିଣି ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କର। ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ପୂର୍ବରୁ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି; ହେ ସବ୍ୟସାଚୀ, କେବଳ ନିମିତ୍ତମାତ୍ର ହୁଅ।
6.35.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च ।
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि माव्यथिष्ठा ।
युद्ध्यस्व जेतानि रणे सपत्नान् ॥ ६.३५.३४ ॥
ଦ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ, ଜୟଦ୍ରଥ, କର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବୀର ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ—ଯେଉଁମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇଛନ୍ତି—ତୁମ୍ଭେ ବଧ କର; ବ୍ୟଥିତ ହୁଅ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧ କର; ରଣରେ ତୁମ୍ଭେ ବିପକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଜିଣିବ।
6.35.35
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य ।
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं ।
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ६.३५.३५ ॥
କେଶବଙ୍କ ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, କରଯୋଡ଼ି କମ୍ପମାନ କିରୀଟୀ ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କରି, ଗଦ୍ଗଦ କଣ୍ଠରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇ, ପ୍ରଣାମ କରି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ।
6.35.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या ।
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति ।
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ६.३५.३६ ॥
ହେ ହୃଷୀକେଶ, ତୁମ୍ଭ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଜଗତ ଯଥାର୍ଥରେ ହର୍ଷିତ ଓ ଅନୁରକ୍ତ ହୁଏ; ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୀତ ହୋଇ ଦିଗେ ଦିଗେ ପଳାନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧସଂଘ ତୁମ୍ଭକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
6.35.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् ।
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास ।
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ६.३५.३७ ॥
ହେ ମହାତ୍ମନ୍, ସେମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ କାହିଁକି ପ୍ରଣାମ ନ କରିବେ? ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ମହାନ, ତାଙ୍କରୁ ମଧ୍ୟ ଆଦି କର୍ତ୍ତା। ହେ ଅନନ୍ତ, ଦେବେଶ, ଜଗନ୍ନିବାସ! ଆପଣ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ଠାରୁ ପର ଅକ୍ଷର।
6.35.38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण-
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्ताऽसि वेद्यं च परं च धाम ।
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ६.३५.३८ ॥
ଆପଣ ଆଦିଦେବ, ପୁରାଣ ପୁରୁଷ; ଏହି ବିଶ୍ୱର ପରମ ନିଧାନ ମଧ୍ୟ ଆପଣ। ଜ୍ଞାତା ଆପଣ, ଜ୍ଞେୟ ମଧ୍ୟ ଆପଣ, ପରମ ଧାମ ମଧ୍ୟ ଆପଣ। ହେ ଅନନ୍ତରୂପ, ଏହି ବିଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପ୍ତ।
6.35.39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः ।
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽतु सहस्रकृत्वः ।
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ६.३५.३९ ॥
ଆପଣ ହିଁ ବାୟୁ, ଯମ, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଜାପତି ଓ ପ୍ରପିତାମହ। ଆପଣଙ୍କୁ ହଜାର ଥର ପ୍ରଣାମ, ପୁଣି ପୁଣି ପ୍ରଣାମ, ପ୍ରଣାମ।
6.35.40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते ।
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं ।
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ६.३५.४० ॥
ସମ୍ମୁଖରୁ ଓ ପଛରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ସବୁ ଦିଗରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ, ହେ ସର୍ବ! ହେ ଅନନ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ, ଅମିତବିକ୍ରମ! ଆପଣ ସବୁକୁ ବ୍ୟାପ୍ତ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ଆପଣ ହିଁ ସର୍ବ।
6.35.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं ।
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं ।
मया प्रमादात्प्रणयेन वाऽपि ॥ ६.३५.४१ ॥
ଆପଣଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବି ବଳପୂର୍ବକ ମୁଁ ଯାହା କହିଥିଲି — 'ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ଯାଦବ, ହେ ସଖା' — ଆପଣଙ୍କର ଏହି ମହିମା ନ ଜାଣି, ପ୍ରମାଦରେ କିମ୍ବା ସ୍ନେହରେ ମଧ୍ୟ ଯାହା କହିଥିଲି।
6.35.42
यच्चापहासार्थमसत्कृतोऽसि ।
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं ।
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ६.३५.४२ ॥
ପରିହାସ ପାଇଁ, ବିହାର, ଶୟନ, ଆସନ ଓ ଭୋଜନ ସମୟରେ, ଏକାକୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ହେ ଅପ୍ରମେୟ, ସେଥି ପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗୁଛି।
6.35.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य ।
त्वमस्य पूज्यश् गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो ।
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभावः ॥ ६.३५.४३ ॥
ଆପଣ ଚରାଚର ଜଗତର ପିତା, ଏହାର ପୂଜ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ। ଆପଣଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ କିଏ ହୋଇପାରିବ? ତ୍ରିଲୋକରେ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଅତୁଳନୀୟ।
6.35.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं ।
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः ।
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ६.३५.४४ ॥
ତେଣୁ ଶରୀର ନମାଇ, ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ତୁତ୍ୟ ଈଶ୍ୱର, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ କୃପା ମାଗୁଛି। ପିତା ପୁତ୍ରକୁ, ମିତ୍ର ମିତ୍ରକୁ, ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟାକୁ ଯେପରି ସହେ, ସେପରି ହେ ଦେବ, ଆପଣ ମୋତେ ସହିବେ।
6.35.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा ।
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.४५ ॥
ପୂର୍ବରୁ କେବେ ନ ଦେଖିଥିବା ରୂପ ଦେଖି ମୁଁ ହର୍ଷିତ, ମାତ୍ର ଭୟରେ ମୋ ମନ ବ୍ୟଥିତ। ହେ ଦେବ, ସେହି ରୂପ ହିଁ ମୋତେ ଦେଖାନ୍ତୁ। ହେ ଦେବେଶ, ଜଗନ୍ନିବାସ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.35.46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त-
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन ।
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ६.३५.४६ ॥
କିରୀଟଧାରୀ, ଗଦାଧାରୀ, ହାତରେ ଚକ୍ର ଧରିଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ସେହିପରି ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ହେ ସହସ୍ରବାହୁ, ହେ ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ସେହି ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.35.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं ।
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं ।
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ६.३५.४७ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୁଁ ମୋ ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ଏହି ପରମ ରୂପ ଦେଖାଇଛି; ଏହା ତେଜୋମୟ, ବିଶ୍ୱରୂପ, ଅନନ୍ତ ଓ ଆଦ୍ୟ; ତୁମ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଦେଖି ନାହାନ୍ତି।
6.35.48
न वेद यज्ञाध्ययनैर्न दानै-
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके ।
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ६.३५.४८ ॥
ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଜ୍ଞ, ବେଦାଧ୍ୟୟନ, ଦାନ, କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଏହି ରୂପରେ ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ତୁମ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
6.35.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो ।
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्भमेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं ।
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ६.३५.४९ ॥
ମୋର ଏହି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦେଖି ତୁମର ଦୁଃଖ ବା ମୋହ ନ ହେଉ। ନିର୍ଭୟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ପୁନର୍ବାର ମୋର ଏହି ରୂପକୁ ତୁମେ ଦେଖ।
6.35.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा ।
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं ।
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ६.३५.५० ॥
ଏହିପରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହି ବାସୁଦେବ ପୁନର୍ବାର ନିଜ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ। ଭୀତ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି ସେ ମହାତ୍ମା ପୁଣି ସୌମ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କଲେ।
6.35.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ६.३५.५१ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦନ, ତୁମର ଏହି ସୌମ୍ୟ ମାନବ ରୂପ ଦେଖି ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ସଚେତ ହୋଇ ମୋ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିଛି।
6.35.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ६.३५.५२ ॥
ତୁମେ ଦେଖିଥିବା ମୋର ଏହି ରୂପ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବଦା ଏହି ରୂପର ଦର୍ଶନ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
6.35.53
नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥ ६.३५.५३ ॥
ତୁମେ ମୋତେ ଯେପରି ଦେଖିଛ, ଏଭଳି ଭାବେ ମୁଁ ବେଦ, ତପସ୍ୟା, ଦାନ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।
6.35.54
भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ६.३५.५४ ॥
ହେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ପରନ୍ତପ, କେବଳ ଅନନ୍ୟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହିଁ ମୁଁ ଏଭଳି ଭାବେ ଜଣାପଡ଼ିପାରେ, ଦେଖାଯାଇପାରେ ଏବଂ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ପ୍ରବେଶ କରାଯାଇପାରେ।
6.35.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥ ६.३५.५५ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ କର୍ମ କରେ, ମୋତେ ହିଁ ପରମ ମାନେ, ମୋର ଭକ୍ତ, ଆସକ୍ତିରହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ବୈରଭାବ ରହିତ, ସେ ମୋତେ ପାଏ।