มหาภารตะ · อัธยายะ 6.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.35.1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥ ६.३५.१ ॥
เพื่อแสดงความกรุณาแก่ข้าพระองค์ พระองค์ได้ตรัสคำสอนอันสูงสุดและเป็นความลับ เรียกว่าความรู้เรื่องอาตมัน และด้วยคำตรัสนั้น ความหลงของข้าพระองค์จึงสิ้นไป
6.35.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ६.३५.२ ॥
ข้าแต่พระองค์ผู้มีดวงตาดุจกลีบบัว ข้าพระองค์ได้สดับโดยพิสดารถึงการกำเนิดและการดับของสรรพสัตว์ และถึงความยิ่งใหญ่อันไม่รู้เสื่อมของพระองค์
6.35.3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ६.३५.३ ॥
เป็นดังที่พระองค์ตรัสถึงพระองค์เองนั้นจริงทุกประการ ข้าแต่พระปรเมศวร ข้าพระองค์ปรารถนาจะเห็นพระรูปอันเป็นอิศวรภาพของพระองค์ ข้าแต่บุรุษอุดม
6.35.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥ ६.३५.४ ॥
ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นเจ้า หากพระองค์เห็นว่าข้าพระองค์อาจเห็นได้ ข้าแต่พระโยเกศวร ขอพระองค์ทรงแสดงพระอาตมันอันไม่รู้เสื่อมแก่ข้าพระองค์เถิด
6.35.5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥ ६.३५.५ ॥
ข้าแต่ปารถะ จงดูรูปของเราเป็นร้อยเป็นพัน มีหลากหลายชนิด เป็นทิพย์ มีสีและรูปร่างต่างๆ กัน
6.35.6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ६.३५.६ ॥
จงดูอาทิตย์ทั้งหลาย วสุทั้งหลาย รุทรทั้งหลาย อัศวินทั้งสอง และมรุตทั้งหลาย ข้าแต่ภารตะ จงดูสิ่งอัศจรรย์มากมายที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
6.35.7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ६.३५.७ ॥
จงดูจักรวาลทั้งสิ้นพร้อมสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว รวมอยู่ในที่เดียวกันในกายของเรานี้เถิด ข้าแต่คุฑากเกศ และสิ่งอื่นใดที่เจ้าปรารถนาจะเห็น
6.35.8
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ६.३५.८ ॥
แต่ด้วยดวงตาของตนเองนี้ เจ้าจะเห็นเราไม่ได้ เราจึงประทานดวงตาทิพย์แก่เจ้า จงดูอำนาจแห่งโยคะอันเป็นอิศวรภาพของเราเถิด
6.35.9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम् ॥ ६.३५.९ ॥
เมื่อตรัสดังนั้นแล้ว ข้าแต่พระราชา พระหริผู้เป็นมหาโยเกศวรจึงทรงแสดงพระรูปอันสูงสุดและเป็นอิศวรภาพแก่ปารถะ
6.35.10
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ६.३५.१० ॥
มีหลายหน้าและหลายตา มีลักษณะน่าอัศจรรย์นับไม่ถ้วน ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์ทิพย์มากมาย มีอาวุธทิพย์หลายชนิดยกขึ้นอยู่
6.35.11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ६.३५.११ ॥
สวมพวงมาลัยและผ้านุ่งห่มทิพย์ ทาด้วยเครื่องหอมทิพย์ เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ทั้งปวง เป็นเทพผู้ไม่มีที่สิ้นสุด มีพระพักตร์หันไปทุกทิศ
6.35.12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ६.३५.१२ ॥
หากพระอาทิตย์นับพันดวงขึ้นพร้อมกันบนท้องฟ้า แสงนั้นก็อาจเทียบได้กับความรุ่งโรจน์ของมหาตมาองค์นั้น
6.35.13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ६.३५.१३ ॥
ณ ที่นั้น ปาณฑพได้เห็นจักรวาลทั้งสิ้นรวมอยู่ในที่เดียวแต่แยกออกเป็นหลายส่วน ในพระกายของเทพแห่งเทพ
6.35.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.३५.१४ ॥
ลำดับนั้น ธนัญชัยเต็มไปด้วยความพิศวง ขนพองสยองเกล้า จึงก้มศีรษะถวายบังคมเทพ ประนมมือแล้วกล่าวว่า
6.35.15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे ।
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ६.३५.१५ ॥
ข้าแต่เทพ ข้าพระองค์เห็นเทพทั้งหลายในพระกายของพระองค์ พร้อมทั้งหมู่สัตว์ต่างชนิด พระพรหมประทับบนดอกบัว พระอิศะ ฤๅษีทั้งปวง และนาคทิพย์ทั้งหลาย
6.35.16
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं ।
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं ।
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ६.३५.१६ ॥
ข้าพระองค์เห็นพระองค์มีแขนหลายแขน ท้องหลายท้อง หน้าหลายหน้า และตาหลายตา ทุกด้านมีพระรูปหาที่สุดมิได้ ข้าพระองค์ไม่เห็นที่สุด ไม่เห็นท่ามกลาง และไม่เห็นจุดเริ่มต้นของพระองค์ ข้าแต่พระเจ้าแห่งจักรวาล ข้าแต่ผู้มีจักรวาลเป็นพระรูป
6.35.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च ।
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता-
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम् ॥ ६.३५.१७ ॥
ข้าพระองค์เห็นพระองค์ทรงมงกุฎ ถือตะบองและจักร เป็นกองรัศมีโชติช่วงทุกทิศ ยากที่จะมองดูได้จากทุกด้าน มีความสว่างดุจไฟลุกโชนและดวงอาทิตย์ หาประมาณมิได้
6.35.18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं ।
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता ।
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ६.३५.१८ ॥
พระองค์คืออักษรอันสูงสุดที่ควรรู้ พระองค์คือที่พึ่งอันสูงสุดของจักรวาลนี้ พระองค์ไม่เสื่อมสลาย ทรงเป็นผู้คุ้มครองธรรมอันนิรันดร์ ในความเห็นของข้าพระองค์ พระองค์คือบุรุษผู้เป็นนิรันดร์
6.35.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं ।
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ६.३५.१९ ॥
ไม่มีจุดเริ่มต้น ท่ามกลาง หรือที่สุด มีพลังไม่มีที่สิ้นสุด มีแขนไม่มีที่สิ้นสุด มีดวงจันทร์และดวงอาทิตย์เป็นพระเนตร มีพระพักตร์ดุจไฟลุกโพลง ข้าพระองค์เห็นพระองค์กำลังแผดเผาจักรวาลนี้ด้วยรัศมีของพระองค์เอง
6.35.20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि ।
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं ।
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ६.३५.२० ॥
ช่องว่างระหว่างสวรรค์กับแผ่นดินนี้ และทิศทั้งปวง ล้วนถูกพระองค์เพียงผู้เดียวแผ่ไปทั่ว ข้าแต่มหาตมา เมื่อได้เห็นพระรูปอันน่าอัศจรรย์และน่าสะพรึงนี้ สามโลกจึงหวาดหวั่นสั่นสะท้านด้วยความทุกข์
6.35.21
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति ।
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः ।
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ६.३५.२१ ॥
ดูเถิด กลุ่มเทพเหล่านี้กำลังเข้าไปในพระองค์ บางพวกตกใจ ประนมมือและสรรเสริญพระองค์ กลุ่มมหาฤๅษีและกลุ่มสิทธะกล่าวว่า สวัสตี แล้วสรรเสริญพระองค์ด้วยบทสดุดีอันมากมาย
6.35.22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या ।
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा ।
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ६.३५.२२ ॥
รุทระ อาทิตย์ วสุ และสาธยะ วิศเวเทวะ อัศวินทั้งสอง มรุต และอุษมปะ กลุ่มคนธรรพ์ ยักษ์ อสูร และสิทธะ ทั้งหมดจ้องมองพระองค์ด้วยความอัศจรรย์ใจ
6.35.23
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं ।
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं ।
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥ ६.३५.२३ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง เมื่อเห็นรูปอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ มีปากและดวงตานับไม่ถ้วน มีแขน ขา และเท้ามากมาย มีท้องหลายท้อง น่าสะพรึงด้วยเขี้ยวจำนวนมาก โลกทั้งหลายก็หวาดกลัว และข้าพเจ้าก็เช่นกัน
6.35.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं ।
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा ।
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ६.३५.२४ ॥
ข้าแต่พระวิษณุ เมื่อเห็นพระองค์ซึ่งแตะถึงท้องฟ้า รุ่งโรจน์ มีสีต่าง ๆ นานา มีปากอ้ากว้างและดวงตาใหญ่โตลุกโชน จิตภายในของข้าพเจ้าก็หวาดหวั่นยิ่งนัก ข้าพเจ้าไม่พบความมั่นคงหรือความสงบ
6.35.25
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि ।
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.२५ ॥
ใบหน้าของพระองค์น่าสะพรึงด้วยเขี้ยว และเหมือนไฟแห่งกาลเวลา เมื่อเห็นเพียงเท่านี้ ข้าพเจ้าก็ไม่รู้ทิศทางและไม่พบที่พึ่ง ขอทรงโปรดเมตตาเถิด ข้าแต่เจ้าแห่งเทพ ข้าแต่ที่อาศัยแห่งจักรวาล
6.35.26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः ।
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ ।
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ६.३५.२६ ॥
เหล่าโอรสของท้าวธฤตราษฎร์เหล่านี้ พร้อมด้วยกลุ่มกษัตริย์ทั้งหมด และภีษมะ โทรณะ กับบุตรของสารถีนั้น พร้อมด้วยนักรบเอกของฝ่ายเราเอง
6.35.27
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति ।
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु ।
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ६.३५.२७ ॥
พวกเขารีบรุดเข้าไปในปากอันคดเคี้ยวของพระองค์ น่าสะพรึงด้วยเขี้ยวและน่าหวาดกลัว บางคนติดค้างอยู่ระหว่างฟัน ศีรษะของพวกเขาถูกบดแหลกปรากฏให้เห็น
6.35.28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः ।
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा ।
विशन्ति वक्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ६.३५.२८ ॥
เหมือนกระแสน้ำจำนวนมากจากแม่น้ำทั้งหลายไหลตรงไปสู่มหาสมุทร เช่นนั้นเอง วีรบุรุษแห่งโลกมนุษย์เหล่านี้ก็เข้าไปในปากอันคดเคี้ยวของพระองค์และลุกโชน
6.35.29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा ।
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका-
स्तवापि वक्राणि समृद्धवेगाः ॥ ६.३५.२९ ॥
เหมือนแมลงเม่าพุ่งเข้าหาไฟที่ลุกโชนด้วยความเร็วเต็มที่ เพื่อความพินาศของตน โลกทั้งหลายก็พุ่งเข้าสู่ปากอันคดเคี้ยวของพระองค์ด้วยความเร็วเต็มที่ เพื่อความพินาศของตนเช่นกัน
6.35.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता-
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिःक ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं ।
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ६.३५.३० ॥
ข้าแต่พระวิษณุ พระองค์กลืนกินโลกทั้งหลายโดยรอบอย่างครบถ้วน ทรงเลียด้วยพระโอษฐ์ที่ลุกโชน ทรงเติมเต็มจักรวาลทั้งสิ้นด้วยรัศมี แสงอันดุร้ายของพระองค์กำลังแผดเผาจักรวาลนั้น
6.35.31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो ।
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं ।
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ६.३५.३१ ॥
ขอทรงบอกข้าพเจ้าว่าพระองค์คือผู้ใด ผู้มีรูปอันดุร้าย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ข้าแต่เทพผู้ประเสริฐที่สุด ขอทรงโปรดเมตตา ข้าพเจ้าประสงค์จะรู้จักพระองค์ ผู้เป็นปฐมเหตุ เพราะข้าพเจ้าไม่เข้าใจการดำเนินของพระองค์
6.35.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ।
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे ।
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ६.३५.३२ ॥
เราคือกาล ผู้ทำลายโลกและเจริญยิ่งใหญ่ ณ ที่นี้เราเริ่มกระทำการรวบรวมโลกทั้งหลาย แม้ปราศจากท่าน นักรบทั้งปวงที่ยืนเรียงแถวอยู่ในกองทัพฝ่ายตรงข้ามก็จะไม่รอดชีวิต
6.35.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व ।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव ।
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ६.३५.३३ ॥
เพราะฉะนั้น จงลุกขึ้นและรับเกียรติยศ เมื่อชนะศัตรูแล้ว จงเสวยราชสมบัติอันรุ่งเรือง ศัตรูเหล่านี้ถูกเราสังหารไปแล้วก่อนหน้านี้ ข้าแต่สัพยสาจิน ขอเพียงเป็นเครื่องมือเท่านั้น
6.35.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च ।
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि माव्यथिष्ठा ।
युद्ध्यस्व जेतानि रणे सपत्नान् ॥ ६.३५.३४ ॥
โทรณะ ภีษมะ ชยัทรถ กรรณะ และนักรบวีรบุรุษอื่น ๆ ที่ถูกเราสังหารแล้ว จงปราบเสียเถิด อย่าทรงวิตกเลย จงทำศึกเถิด ในการรบท่านจะชนะปรปักษ์ทั้งหลาย
6.35.35
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य ।
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं ।
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ६.३५.३५ ॥
เมื่ออรชุนผู้ทรงมงกุฎได้ฟังคำของพระเกศวะนั้น ก็ประนมมือสั่นเทา กราบลงซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วด้วยความหวาดกลัวยิ่ง จึงกราบลงต่ำอีกครั้ง และกล่าวกับพระกฤษณะด้วยเสียงสะอื้น
6.35.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या ।
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति ।
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ६.३५.३६ ॥
ข้าแต่พระหฤษีเกศะ การที่โลกชื่นชมยินดีและรักใคร่ด้วยเกียรติคุณของพระองค์นั้นเป็นการสมควร รากษสทั้งหลายหวาดกลัวและหนีไปทุกทิศ และกลุ่มสิทธะทั้งปวงต่างนอบน้อมพระองค์
6.35.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् ।
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास ।
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ६.३५.३७ ॥
ข้าแต่มหาตมัน เหตุใดพวกเขาจะไม่นอบน้อมพระองค์เล่า พระองค์ยิ่งใหญ่กว่าแม้พระพรหมผู้เป็นผู้สร้างองค์แรก ข้าแต่ผู้ไม่มีที่สิ้นสุด เจ้าแห่งเทพ ที่อาศัยแห่งโลก พระองค์คืออักษรอันไม่เสื่อมสลาย ซึ่งอยู่เหนือทั้งสิ่งที่มีและสิ่งที่ไม่มี
6.35.38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण-
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्ताऽसि वेद्यं च परं च धाम ।
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ६.३५.३८ ॥
พระองค์คือเทพองค์แรก คือบุรุษผู้เก่าแก่และโบราณ พระองค์คือขุมทรัพย์สูงสุดของจักรวาลนี้ พระองค์เป็นผู้รู้ และเป็นสิ่งที่พึงรู้ และเป็นที่สถิตอันสูงสุด ข้าแต่ผู้มีรูปอันหาที่สุดมิได้ จักรวาลนี้ถูกแผ่ซ่านด้วยพระองค์
6.35.39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः ।
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽतु सहस्रकृत्वः ।
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ६.३५.३९ ॥
พระองค์คือวายุ ยม ไฟ วรุณ จันทร์ ประชาบดี และปู่ทวดผู้ยิ่งใหญ่ ขอนอบน้อมแด่พระองค์พันครั้ง และซ้ำแล้วซ้ำอีก ขอนอบน้อม ขอนอบน้อมแด่พระองค์
6.35.40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते ।
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं ।
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ६.३५.४० ॥
ขอนอบน้อมแด่พระองค์จากด้านหน้า และจากด้านหลัง ขอนอบน้อมแด่พระองค์จากทุกทิศ ข้าแต่ผู้เป็นทุกสิ่ง ข้าแต่ผู้มีพลังไม่มีที่สิ้นสุด ผู้มีความกล้าหาญหาประมาณมิได้ พระองค์ครอบคลุมทุกสิ่ง เพราะฉะนั้นพระองค์จึงเป็นทุกสิ่ง
6.35.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं ।
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं ।
मया प्रमादात्प्रणयेन वाऽपि ॥ ६.३५.४१ ॥
ข้าพเจ้าคิดว่าท่านเป็นเพื่อน จึงกล่าวอย่างหุนหันทุกสิ่งที่กล่าวไป ว่า "โอ กฤษณะ โอ ยาทพ โอ เพื่อนเอ๋ย" เพราะไม่รู้ถึงความยิ่งใหญ่ของท่าน ทั้งจากความประมาทหรือจากความรักใคร่ก็ตาม
6.35.42
यच्चापहासार्थमसत्कृतोऽसि ।
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं ।
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ६.३५.४२ ॥
การไม่เคารพใดๆ ที่ข้าพเจ้าแสดงต่อท่านเพื่อล้อเล่น ขณะเดิน นอน นั่ง หรือกิน ไม่ว่าจะอยู่ตามลำพังหรือต่อหน้าผู้อื่น ข้าพเจ้าขออภัยต่อท่านสำหรับสิ่งนั้น โอ ผู้ไม่มีความเสื่อมเสีย โอ ผู้หยั่งวัดมิได้
6.35.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य ।
त्वमस्य पूज्यश् गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो ।
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभावः ॥ ६.३५.४३ ॥
ท่านเป็นบิดาของโลกทั้งสิ้น ทั้งสิ่งที่เคลื่อนไหวและสิ่งที่ไม่เคลื่อนไหว ท่านเป็นผู้ควรบูชาและเป็นครูผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนท่าน ผู้ใดเล่าจะยิ่งกว่าท่านได้ อำนาจของท่านไม่มีผู้ใดเทียบได้ในสามโลก
6.35.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं ।
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः ।
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ६.३५.४४ ॥
ดังนั้น ข้าพเจ้าขอน้อมกายลงกราบ และขอความโปรดปรานจากท่าน โอ พระผู้เป็นเจ้าผู้ควรสรรเสริญ ดังบิดาย่อมอดทนต่อบุตร เพื่อนย่อมอดทนต่อเพื่อน คนรักย่อมอดทนต่อคนที่รัก ขอพระองค์โปรดอดทนต่อข้าพเจ้าเช่นนั้นเถิด โอ เทพเจ้า
6.35.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा ।
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.४५ ॥
เมื่อได้เห็นรูปที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ข้าพเจ้าปีติยินดี แต่ใจของข้าพเจ้าก็สั่นสะท้านด้วยความกลัว ขอพระองค์โปรดแสดงรูปนั้นให้ข้าพเจ้าเห็นอีกเถิด โอ เทพเจ้า โอ เจ้าแห่งเทพทั้งหลาย โอ ที่พำนักของโลก ขอทรงโปรดเมตตาเถิด
6.35.46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त-
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन ।
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ६.३५.४६ ॥
ข้าพเจ้าปรารถนาจะเห็นท่านในรูปเช่นนั้น สวมมงกุฎ ถือกระบองและจักรในพระหัตถ์ โอ ผู้มีแขนพันแขน โอ รูปแห่งจักรวาล ขอทรงปรากฏในรูปสี่กรเดียวกันนั้นเถิด
6.35.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं ।
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं ।
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ६.३५.४७ ॥
อรชุน ด้วยความพอพระทัยในท่าน เราจึงแสดงรูปอันสูงสุดนี้ให้ท่านเห็น ด้วยอำนาจโยคะของเราเอง รูปที่รุ่งโรจน์ เป็นจักรวาล ไม่มีที่สิ้นสุด เป็นต้นเดิม ซึ่งไม่เคยมีผู้ใดอื่นนอกจากท่านได้เห็นมาก่อน
6.35.48
न वेद यज्ञाध्ययनैर्न दानै-
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके ।
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ६.३५.४८ ॥
โอ ผู้เลิศแห่งกุรุ เราไม่อาจถูกเห็นในรูปเช่นนี้ในโลกมนุษย์ โดยผู้ใดอื่นนอกจากท่าน ไม่ว่าจะด้วยยัญ การศึกษาพระเวท การให้ทาน การประกอบพิธี หรือการบำเพ็ญตบะอันเข้มงวด
6.35.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो ।
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्भमेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं ।
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ६.३५.४९ ॥
ขออย่าให้ท่านมีความทุกข์ใจ หรือความหลงงงงวยเลย เมื่อได้เห็นรูปอันน่าสะพรึงกลัวของเรา ที่เป็นเช่นนี้ จงปราศจากความกลัวและมีใจยินดีเถิด แล้วจงมองดูรูปนี้ของเราอีกครั้ง
6.35.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा ।
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं ।
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ६.३५.५० ॥
ตรัสกับอรชุนดังนี้แล้ว พระวาสุเทพก็ทรงแสดงรูปของพระองค์เองให้เห็นอีกครั้ง และเมื่อทรงปลอบชายผู้หวาดกลัวนั้น มหาตมาก็ทรงกลับมามีพระวรกายอ่อนโยนดังเดิม
6.35.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ६.३५.५१ ॥
เมื่อได้เห็นรูปมนุษย์อันอ่อนโยนของท่านนี้ โอ ชนารทนะ บัดนี้ข้าพเจ้ามีสติกลับคืนมาแล้ว และกลับสู่สภาวะปกติของข้าพเจ้า
6.35.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ६.३५.५२ ॥
รูปของเราที่ท่านได้เห็นนี้ยากยิ่งที่จะได้เห็น แม้เทพทั้งหลายก็ปรารถนาจะได้เห็นรูปนี้อยู่เสมอ
6.35.53
नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥ ६.३५.५३ ॥
เราไม่อาจถูกเห็นในรูปเช่นนี้ อย่างที่ท่านได้เห็นเรา ด้วยพระเวท หรือด้วยการบำเพ็ญตบะ หรือด้วยการให้ทาน หรือด้วยการบูชายัญ
6.35.54
भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ६.३५.५४ ॥
แต่ด้วยความภักดีที่ไม่แยกจากกัน โอ อรชุน เราอาจถูกรู้จัก ถูกเห็น และเข้าถึงได้อย่างแท้จริงในรูปเช่นนี้ โอ ผู้เผาผลาญศัตรู
6.35.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥ ६.३५.५५ ॥
ผู้ที่กระทำงานของเรา ถือเราเป็นสูงสุด เป็นผู้ภักดีต่อเรา ปราศจากความยึดติด และไม่มีความเป็นศัตรูต่อสรรพสัตว์ ผู้นั้นย่อมมาถึงเรา โอ บุตรแห่งปาณฑุ