మహాభారతం · అధ్యాయం 6.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.35.1
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम् ।
यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम ॥ ६.३५.१ ॥
నా మీద అనుగ్రహం చూపడానికి మీరు చెప్పిన, అధ్యాత్మం అనే పరమ రహస్య వచనాల వల్ల నా ఈ మోహం తొలగిపోయింది.
6.35.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥ ६.३५.२ ॥
కమలపత్రాక్షా, ప్రాణుల పుట్టుక, లయం మీ నుండి విస్తారంగా నేను విన్నాను; మీ అవ్యయమైన మహిమను కూడా విన్నాను.
6.35.3
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर ।
द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम ॥ ६.३५.३ ॥
పరమేశ్వరా, మీ గురించి మీరు చెప్పినది అలాగే నిజం. పురుషోత్తమా, మీ ఐశ్వర రూపాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను.
6.35.4
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो ।
योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम् ॥ ६.३५.४ ॥
ప్రభూ, నేను దానిని చూడగలనని మీరు భావిస్తే, యోగేశ్వరా, అప్పుడు నాకు మీ అవ్యయ స్వరూపాన్ని చూపండి.
6.35.5
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः ।
नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च ॥ ६.३५.५ ॥
పార్థా, నా వందలు, వేలు రూపాలను చూడు; అనేక విధాలైన, దివ్యమైన, నానా వర్ణాకృతులు గల రూపాలను.
6.35.6
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा ।
बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत ॥ ६.३५.६ ॥
ఆదిత్యులను, వసువులను, రుద్రులను, ఇద్దరు అశ్వినులను, మరుత్తులను చూడు. భారతా, ఇంతకు ముందెన్నడూ చూడని అనేక అద్భుతాలను చూడు.
6.35.7
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् ।
मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि ॥ ६.३५.७ ॥
ఇక్కడ ఒకచోట స్థితమైన ఈ సమస్త చరాచర జగత్తును ఇప్పుడే చూడు, నా దేహంలో చూడు, ఓ గుడాకేశా; నీవు ఇంకా ఏది చూడగోరినా కూడా.
6.35.8
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा ।
दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम् ॥ ६.३५.८ ॥
కానీ నీ ఈ స్వంత కన్నులతో నీవు నన్ను చూడలేవు; నీకు దివ్యమైన దృష్టిని ఇస్తున్నాను; నా ఐశ్వర యోగాన్ని చూడు.
6.35.9
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः ।
दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम् ॥ ६.३५.९ ॥
రాజా, ఇలా చెప్పి, అప్పుడు మహాయోగేశ్వరుడైన హరి పార్థునికి తన పరమ ఐశ్వర రూపాన్ని చూపించాడు.
6.35.10
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् ।
अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम् ॥ ६.३५.१० ॥
అనేక ముఖాలు, నేత్రాలు కలవాడు, అనేక అద్భుత దర్శనాలు కలవాడు, అనేక దివ్య ఆభరణాలు కలవాడు, అనేక దివ్య ఆయుధాలను ఎత్తినవాడు.
6.35.11
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् ।
सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम् ॥ ६.३५.११ ॥
దివ్య మాలలు, వస్త్రాలు ధరించినవాడు, దివ్య పరిమళ లేపనం పూసుకున్నవాడు, సమస్త అద్భుతాలతో నిండినవాడు, అనంతుడైన ఆ దేవుడు, అన్నివైపులా ముఖాలు కలవాడు.
6.35.12
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता ।
यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः ॥ ६.३५.१२ ॥
ఆకాశంలో వేయి సూర్యులు ఒకేసారి ఉదయిస్తే, ఆ మహాత్ముని తేజస్సుకు సమానమైన కాంతి అవుతుంది.
6.35.13
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा ।
अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा ॥ ६.३५.१३ ॥
అక్కడ పాండవుడు దేవదేవుని శరీరంలో ఏకంగా ఉన్న సమస్త జగత్తును అనేక విధాలుగా విభజించబడినదిగా చూశాడు.
6.35.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥ ६.३५.१४ ॥
అప్పుడు విస్మయంతో నిండి, పులకించిన శరీరంతో ధనంజయుడు తల వంచి దేవునికి నమస్కరించి, అంజలి ఘటించి ఇలా పలికాడు.
6.35.15
पश्यामि देवांस्तव देव देहे ।
सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् ।
ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ-
मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान् ॥ ६.३५.१५ ॥
ఓ దేవా, నీ దేహంలో సమస్త దేవతలను, భూత సమూహాలను, కమలాసనంపై ఉన్న బ్రహ్మను, ఈశ్వరుని, ఋషులందరిని, దివ్య సర్పాలను చూస్తున్నాను.
6.35.16
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं ।
पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् ।
नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं ।
पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप ॥ ६.३५.१६ ॥
అనేక బాహువులు, ఉదరాలు, ముఖాలు, నేత్రాలు కలిగిన, అన్ని వైపులా అనంత రూపుడైన నిన్ను చూస్తున్నాను. నీ అంతం, మధ్యం, ఆదిని కూడా చూడలేకున్నాను. ఓ విశ్వేశ్వరా, విశ్వరూపా, చూస్తున్నాను.
6.35.17
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च ।
तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् ।
पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता-
द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम् ॥ ६.३५.१७ ॥
కిరీటధారిని, గదాధారిని, చక్రధారిని, తేజస్సుల రాశిని, అన్ని వైపుల ప్రకాశించువానిని నిన్ను చూస్తున్నాను. అన్ని వైపుల చూడ కష్టమైన, ప్రజ్వలించే అగ్ని, సూర్యుల కాంతి కలిగిన, అప్రమేయుడవైన నిన్ను చూస్తున్నాను.
6.35.18
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं ।
त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता ।
सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे ॥ ६.३५.१८ ॥
మీరే తెలుసుకోదగిన పరమ అక్షరుడు. మీరే ఈ విశ్వానికి పరమ ఆధారం. మీరు అవ్యయులు, శాశ్వత ధర్మ రక్షకులు. నా అభిప్రాయంలో మీరే సనాతన పురుషుడు.
6.35.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं ।
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥ ६.३५.१९ ॥
ఆది మధ్యాంతాలు లేనివారు, అనంత వీర్యులు, అనంత బాహువులు కలవారు, చంద్రసూర్యులను నేత్రాలుగా కలవారు, ప్రజ్వలించే అగ్నిముఖుడైన మిమ్మల్ని నేను చూస్తున్నాను. మీ తేజస్సుతో ఈ విశ్వాన్ని తపింపజేస్తున్నారు.
6.35.20
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि ।
व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः ।
दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं ।
लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन् ॥ ६.३५.२० ॥
ఆకాశానికి భూమికి మధ్యనున్న ఈ అంతరం, అన్ని దిక్కులు కూడా మీ ఒక్కరి చేతనే వ్యాపించబడ్డాయి. మహాత్మా, మీ ఈ అద్భుత ఉగ్ర రూపాన్ని చూసి మూడు లోకాలు ఇలా వణుకుతున్నాయి.
6.35.21
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति ।
केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति।
स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः ।
स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः ॥ ६.३५.२१ ॥
ఈ దేవతా సమూహాలు మీలో ప్రవేశిస్తున్నాయి. కొందరు భయపడి, చేతులు జోడించి మిమ్మల్ని స్తుతిస్తున్నారు. 'స్వస్తి' అని పలికి మహర్షులు, సిద్ధ సమూహాలు అనేక స్తోత్రాలతో మిమ్మల్ని కీర్తిస్తున్నారు.
6.35.22
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या ।
विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च ।
गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा ।
वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे ॥ ६.३५.२२ ॥
రుద్రులు, ఆదిత్యులు, వసువులు, సాధ్యులు, విశ్వదేవులు, ఇద్దరు అశ్వినులు, మరుత్తులు, ఊష్మపులు, గంధర్వ యక్ష అసుర సిద్ధ సమూహాలు — వీరంతా విస్మయంతో మిమ్మల్ని చూస్తున్నారు.
6.35.23
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं ।
महाबाहो बहुबाहूरुपादम्।
बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं ।
दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम् ॥ ६.३५.२३ ॥
ఓ మహాబాహో! అనేక ముఖాలు, నేత్రాలు, అనేక బాహువులు, తొడలు, పాదాలు, అనేక ఉదరాలు, అనేక కోరల వలన భయంకరమైన మీ ఈ మహారూపాన్ని చూసి లోకాలు వ్యథ చెందుతున్నాయి; నేనూ అలాగే.
6.35.24
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं ।
व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् ।
दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा ।
धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो ॥ ६.३५.२४ ॥
ఓ విష్ణో! ఆకాశాన్ని తాకుతూ, ప్రకాశిస్తూ, అనేక వర్ణాలతో, తెరిచిన ముఖాలతో, మండే విశాల నేత్రాలతో ఉన్న మీ రూపాన్ని చూసి నా అంతరాత్మ ఎంతో కలత చెందుతోంది; నాకు ధైర్యం గానీ శాంతి గానీ కలగడం లేదు.
6.35.25
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि ।
दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि।
दिशो न जाने न लभे च शर्म ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.२५ ॥
కాలాగ్నిలా ప్రకాశించే, కోరలతో భయంకరమైన మీ ముఖాలను చూసి నాకు దిక్కులు తెలియడం లేదు, శరణు కూడా దొరకడం లేదు. ఓ దేవేశా, జగన్నివాసా, ప్రసన్నులు కండి.
6.35.26
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः ।
सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः ।
भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ ।
सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः ॥ ६.३५.२६ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారులందరూ, రాజసమూహాలతో కలిసి; భీష్ముడు, ద్రోణుడు, ఆ సూతపుత్రుడు, మన పక్షంలోని ప్రధాన యోధులతో కలిసి —
6.35.27
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति ।
दंष्ट्राकरालानि भयानकानि।
केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु ।
संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः ॥ ६.३५.२७ ॥
వారు నీ వంకర, భయంకర కోరలతో కూడిన నోళ్లలోకి త్వరగా ప్రవేశిస్తున్నారు; కొందరు పళ్ల మధ్య ఇరుక్కొని, చితికిన తలలతో కనిపిస్తున్నారు.
6.35.28
यथा नदीनां बहवोऽम्बुवेगाः ।
समुद्रमेवाभिमुखा द्रवन्ति।
तथा तवामी नरलोकवीरा ।
विशन्ति वक्राण्यभिविज्वलन्ति ॥ ६.३५.२८ ॥
నదుల అనేక జలప్రవాహాలు సముద్రం వైపే ప్రవహించినట్లు, నీ ఈ మనుష్యలోక వీరులు వంకర నోళ్లలో ప్రవేశించి మండిపోతున్నారు.
6.35.29
यथा प्रदीप्तं ज्वलनं पतङ्गा ।
विशन्ति नाशाय समृद्धवेगाः ।
तथैव नाशाय विशन्ति लोका-
स्तवापि वक्राणि समृद्धवेगाः ॥ ६.३५.२९ ॥
ప్రజ్వలిస్తున్న అగ్నిలో పురుగులు పూర్తి వేగంతో నాశనానికై ప్రవేశించినట్లు, ఈ లోకాలూ నాశనానికై నీ వంకర నోళ్లలో పూర్తి వేగంతో ప్రవేశిస్తున్నాయి.
6.35.30
लेलिह्यसे ग्रसमानः समन्ता-
ल्लोकान्समग्रान्वदनैर्ज्वलद्भिःक ।
तेजोभिरापूर्य जगत्समग्रं ।
भासस्तवोग्राः प्रतपन्ति विष्णो ॥ ६.३५.३० ॥
ఓ విష్ణూ, నీవు అన్ని వైపుల నుంచి సమస్త లోకాలను మింగుతూ, మండే ముఖాలతో వాటిని నాకుతున్నావు; నీ తేజస్సుతో సమస్త జగత్తును నింపి, నీ భయంకర కాంతులు తపింపజేస్తున్నాయి.
6.35.31
आख्याहि मे को भवानुग्ररूपो ।
नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद ।
विज्ञातुमिच्छामि भवन्तमाद्यं ।
न हि प्रजानामि तव प्रवृत्तिम् ॥ ६.३५.३१ ॥
ఉగ్రరూపుడవైన నీవు ఎవరో నాకు చెప్పు. దేవతలలో శ్రేష్ఠుడా, నీకు నమస్కారం; ప్రసన్నుడవు కమ్ము. ఆదిపురుషుడవైన నిన్ను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను, నీ ప్రవృత్తిని నేను గ్రహించలేకున్నాను.
6.35.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो ।
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः।
ऋतेऽपि त्वा न भविष्यन्ति सर्वे ।
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥ ६.३५.३२ ॥
నేను కాలుడను, లోకాలను నాశనం చేసేవాడను, విస్తరించినవాడను; ఇక్కడ లోకాలను సంహరించడంలో నిమగ్నుడనై ఉన్నాను. నీవు లేకపోయినా, ప్రతిపక్ష సేనలలో నిలిచిన యోధులందరూ మిగలరు.
6.35.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व ।
जित्वा शत्रून्भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम्।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव ।
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥ ६.३५.३३ ॥
కాబట్టి నీవు లేచి, కీర్తిని పొందు; శత్రువులను జయించి సమృద్ధమైన రాజ్యాన్ని అనుభవించు. వీరందరూ ఇంతకుముందే నా చేతనే హతమయ్యారు; ఓ సవ్యసాచీ, కేవలం నిమిత్తమాత్రుడవు కమ్ము.
6.35.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च ।
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान्।
मया हतांस्त्वं जहि माव्यथिष्ठा ।
युद्ध्यस्व जेतानि रणे सपत्नान् ॥ ६.३५.३४ ॥
ద్రోణుని, భీష్ముని, జయద్రథుని, కర్ణుని, ఇతర వీర యోధులను—నాచేత హతులైన వారిని—నీవు వధించు. వ్యథ చెందకు. యుద్ధం చేయి; రణంలో శత్రువులను జయిస్తావు.
6.35.35
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य ।
कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी।
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं ।
सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य ॥ ६.३५.३५ ॥
కేశవుని ఈ మాటలు విని, చేతులు జోడించి వణుకుతూ, కిరీటి మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కరించి, గద్గద స్వరంతో, మిక్కిలి భయపడినవాడై, ప్రణమిల్లి కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు.
6.35.36
स्थाने हृषीकेश तव प्रकीर्त्या ।
जगत्प्रहृष्यत्यनुरज्यते च।
रक्षांसि भीतानि दिशो द्रवन्ति ।
सर्वे नमस्यन्ति च सिद्धसङ्घाः ॥ ६.३५.३६ ॥
ఓ హృషీకేశా! నీ కీర్తి వలన ఈ లోకం సంతోషిస్తుంది, అనురక్తమవుతుంది; రాక్షసులు భయపడి దిక్కులకు పారిపోతారు; సిద్ధ సమూహాలన్నీ నీకు నమస్కరిస్తాయి—ఇది తగినదే.
6.35.37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् ।
गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे।
अनन्त देवेश जगन्निवास ।
त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ६.३५.३७ ॥
మహాత్మా, వారు నీకు ఎందుకు నమస్కరించకుండా ఉంటారు? నీవు బ్రహ్మకంటే కూడా గొప్పవాడివి, ఆయనకూ ఆదికర్తవు. అనంతుడా, దేవేశా, జగన్నివాసా! నీవు సత్ అసత్తులకు అతీతమైన అక్షరుడవు.
6.35.38
त्वमादिदेवः पुरुषः पुराण-
स्त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् ।
वेत्ताऽसि वेद्यं च परं च धाम ।
त्वया ततं विश्वमनन्तरूप ॥ ६.३५.३८ ॥
నీవే ఆదిదేవుడు, పురాతన పురుషుడు; ఈ విశ్వానికి పరమ నిధానం నీవే. తెలిసినవాడవు నీవే, తెలియదగినదీ నీవే, పరమ ధామమూ నీవే. అనంతరూపా, ఈ విశ్వం నీచే వ్యాపించబడింది.
6.35.39
वायुर्यमोऽग्निर्वरुणः शशाङ्कः ।
प्रजापतिस्त्वं प्रपितामहश्च।
नमो नमस्तेऽतु सहस्रकृत्वः ।
पुनश्च भूयोऽपि नमो नमस्ते ॥ ६.३५.३९ ॥
నీవే వాయువు, యముడు, అగ్ని, వరుణుడు, చంద్రుడు, ప్రజాపతి, ప్రపితామహుడు కూడా. వేయిసార్లు నీకు నమస్కారం, మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కారం, నమస్కారం.
6.35.40
नमः पुरस्तादथ पृष्ठतस्ते ।
नमोऽस्तु ते सर्वत एव सर्व।
अनन्तवीर्यामितविक्रमस्त्वं ।
सर्वं समाप्नोषि ततोऽसि सर्वः ॥ ६.३५.४० ॥
ముందు నుండి, వెనుక నుండి నీకు నమస్కారం. అన్ని వైపుల నుండి నీకు నమస్కారం, ఓ సర్వా! అనంత వీర్యుడా, అమిత పరాక్రమా! నీవు అన్నింటినీ వ్యాపిస్తావు; కనుక నీవే సర్వమూ.
6.35.41
सखेति मत्वा प्रसभं यदुक्तं ।
हे कृष्ण हे यादव हे सखेति।
अजानता महिमानं तवेदं ।
मया प्रमादात्प्रणयेन वाऽपि ॥ ६.३५.४१ ॥
నిన్ను మిత్రునిగా భావించి, బలవంతంగా నేను చెప్పినది — 'ఓ కృష్ణా, ఓ యాదవా, ఓ సఖా' అని — నీ ఈ మహిమను తెలియక, అజాగ్రత్తగా లేదా స్నేహంతో చేసినది.
6.35.42
यच्चापहासार्थमसत्कृतोऽसि ।
विहारशय्यासनभोजनेषु ।
एकोऽथवाप्यच्युत तत्समक्षं ।
तत्क्षामये त्वामहमप्रमेयम् ॥ ६.३५.४२ ॥
హాస్యం కోసం, విహార, శయ్య, ఆసన, భోజన సమయాల్లో, ఒంటరిగా గానీ ఇతరుల ముందు గానీ మీకు అవమానం జరిగి ఉంటే, ఓ అచ్యుతా, ఓ అప్రమేయా, దాని కోసం మిమ్మల్ని క్షమాపణ కోరుతున్నాను.
6.35.43
पितासि लोकस्य चराचरस्य ।
त्वमस्य पूज्यश् गुरुर्गरीयान्।
न त्वत्समोऽस्त्यभ्यधिकः कुतोऽन्यो ।
लोकत्रयेऽप्यप्रतिमप्रभावः ॥ ६.३५.४३ ॥
మీరు చరాచర లోకానికి తండ్రి, దీనికి పూజ్యులు, గొప్ప గురువు. మీతో సమానులు లేరు, మీకంటే ఎక్కువైనవారు ఎక్కడ? మూడు లోకాల్లో మీ ప్రభావం సాటిలేనిది.
6.35.44
तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं ।
प्रसादये त्वामहमीशमीड्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः ।
प्रियः प्रियायार्हसि देव सोढुम् ॥ ६.३५.४४ ॥
అందుచేత శరీరాన్ని నమస్కరించి, సాష్టాంగపడి, స్తుతింపదగిన ఈశ్వరుడా, మీ అనుగ్రహం కోరుతున్నాను. తండ్రి కుమారుని, మిత్రుడు మిత్రుని, ప్రియుడు ప్రియుని సహించినట్లు, ఓ దేవా, మీరు నన్ను సహించాలి.
6.35.45
अदृष्टपूर्वं हृषितोऽस्मि दृष्ट्वा ।
भयेन च प्रव्यथितं मनो मे।
तदेव मे दर्शय देव रूपं ।
प्रसीद देवेश जगन्निवास ॥ ६.३५.४५ ॥
ఇంతకుముందెన్నడూ చూడని రూపాన్ని చూసి నేను ఆనందించాను, కానీ భయంతో నా మనసు కలత చెందుతోంది. ఓ దేవా, ఆ రూపమే నాకు చూపండి. ఓ దేవేశా, జగన్నివాసా, ప్రసన్నులు కండి.
6.35.46
किरीटिनं गदिनं चक्रहस्त-
मिच्छामि त्वां द्रष्टुमहं तथैव।
तेनैव रूपेण चतुर्भुजेन ।
सहस्रबाहो भव विश्वमूर्ते ॥ ६.३५.४६ ॥
కిరీటధారిగా, గదాధారిగా, చక్రం చేతితో పట్టినవారిగా మిమ్మల్ని అలాగే చూడాలని కోరుతున్నాను. ఓ సహస్రబాహూ, ఓ విశ్వమూర్తీ, ఆ చతుర్భుజ రూపంలోనే ప్రత్యక్షం కండి.
6.35.47
मया प्रसन्नेन तवार्जुनेदं ।
रूपं परं दर्शितमात्मयोगात्।
तेजोमयं विश्वमनन्तमाद्यं ।
यन्मे त्वदन्येन न दृष्टपूर्वम् ॥ ६.३५.४७ ॥
అర్జునా, నేను ప్రసన్నుడనై నా యోగశక్తితో నీకు ఈ శ్రేష్ఠమైన రూపాన్ని చూపించాను. ఇది తేజోమయమైనది, విశ్వరూపమైనది, అనంతమైనది, ఆదిమమైనది; నీ కంటే ఇతరులెవరూ దీనిని ఇంతకు ముందు చూడలేదు.
6.35.48
न वेद यज्ञाध्ययनैर्न दानै-
र्न च क्रियाभिर्न तपोभिरुग्रैः ।
एवंरूपः शक्य अहं नृलोके ।
द्रष्टुं त्वदन्येन कुरुप्रवीर ॥ ६.३५.४८ ॥
కురువీరుడా, యజ్ఞాల వల్లా, వేదాధ్యయనం వల్లా, దానాల వల్లా, క్రియల వల్లా, ఉగ్రమైన తపస్సుల వల్లా ఈ రూపంలో మనుషలోకంలో నీ తప్ప ఇతరులు నన్ను చూడలేరు.
6.35.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो ।
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्भमेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं ।
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ६.३५.४९ ॥
ఇటువంటి నా భయంకర రూపాన్ని చూసి నీకు వ్యథ కలగకూడదు, మోహం కలగకూడదు. భయం లేకుండా ప్రసన్నమైన మనసుతో మళ్ళీ నా ఈ రూపాన్నే నువ్వు చూడు.
6.35.50
इत्यर्जुनं वासुदेवस्तथोक्त्वा ।
स्वकं रूपं दर्शयामास भूयः।
आश्वासयामास च भीतमेनं ।
भूत्वा पुनः सौम्यवपुर्महात्मा ॥ ६.३५.५० ॥
ఈ విధంగా అర్జునుడితో చెప్పి వాసుదేవుడు మళ్ళీ తన రూపాన్ని చూపించాడు. భయపడిన అతన్ని ఓదార్చి, ఆ మహాత్ముడు మళ్ళీ సౌమ్య శరీరాన్ని ధరించాడు.
6.35.51
दृष्ट्वेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ६.३५.५१ ॥
జనార్దనా, నీ ఈ సౌమ్యమైన మానుష రూపాన్ని చూసి ఇప్పుడు నేను స్పృహ పొంది నా సహజ స్థితికి వచ్చాను.
6.35.52
सुदुर्दर्शमिदं रूपं दृष्टवानसि यन्मम ।
देवा अप्यस्य रूपस्य नित्यं दर्शनकाङ्क्षिणः ॥ ६.३५.५२ ॥
నీవు చూసిన నా ఈ రూపం చూడటానికి అత్యంత దుర్లభమైనది. దేవతలు కూడ ఈ రూపాన్ని ఎల్లప్పుడూ చూడాలని కోరుకుంటారు.
6.35.53
नाहं वेदैर्न तपसा न दानेन न चेज्यया ।
शक्य एवंविधो द्रष्टुं दृष्टवानसि मां यथा ॥ ६.३५.५३ ॥
నీవు నన్ను చూసినట్లు ఈ విధంగా నేను వేదాల ద్వారా గానీ, తపస్సు ద్వారా గానీ, దానం ద్వారా గానీ, యజ్ఞం ద్వారా గానీ చూడదగినవాడను కాను.
6.35.54
भक्त्या त्वनन्यया शक्य अहमेवंविधोऽर्जुन ।
ज्ञातुं द्रष्टुं च तत्त्वेन प्रवेष्टुं च परंतप ॥ ६.३५.५४ ॥
అర్జునా, శత్రువులను దహించువాడా, అనన్యమైన భక్తి ద్వారా మాత్రమే నేను ఇలా తెలియబడగలను, చూడబడగలను, తత్త్వతః ప్రవేశింపబడగలను.
6.35.55
मत्कर्मकृन्मत्परमो मद्भक्तः सङ्गवर्जितः ।
निर्वैरः सर्वभूतेषु यः स मामेति पाण्डव ॥ ६.३५.५५ ॥
పాండవా, నా కోసం కర్మలు చేసేవాడు, నన్నే పరమగా భావించేవాడు, నా భక్తుడు, సంగరహితుడు, సర్వభూతాల పట్ల వైరరహితుడు — అతడు నన్ను పొందుతాడు.