ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.60

1.60.1

वह्निं॑ य॒शसं॑ वि॒दथ॑स्य के॒तुं सु॑प्रा॒व्यं॑ दू॒तं स॒द्योअ॑र्थम् ।
द्वि॒जन्मा॑नं र॒यिमि॑व प्रश॒स्तं रा॒तिं भ॑र॒द्भृग॑वे मात॒रिश्वा॑ ॥

યજ્ઞનું યશ, ધ્વજ, ઝડપથી પહોંચતો દૂત, સહેલાઈથી રક્ષી શકાય તેવો, દ્વિજન્મા અગ્નિને, પ્રશંસિત ધનની જેમ, માતરિશ્વાએ ભૃગુ માટે દાન તરીકે લાવ્યો.

अ॒स्य शासु॑रु॒भया॑सः सचन्ते ह॒विष्म॑न्त उ॒शिजो॒ ये च॒ मर्ताः॑ ।
दि॒वश्चि॒त्पूर्वो॒ न्य॑सादि॒ होता॒पृच्छ्यो॑ वि॒श्पति॑र्वि॒क्षु वे॒धाः ॥

એના ઉપદેશને બંને પ્રકારના, હવિષ્મંત અને ઉશિજ મનુષ્યો સેવે છે. સ્વર્ગથી પણ પહેલા રહેલો, પૂછવા યોગ્ય, વિશોનો સ્વામી અને વિધાતા એવો હોતા નીચે બેસાડાયો.

तं नव्य॑सी हृ॒द आ जाय॑मानम॒स्मत्सु॑की॒र्तिर्मधु॑जिह्वमश्याः ।
यमृ॒त्विजो॑ वृ॒जने॒ मानु॑षासः॒ प्रय॑स्वन्त आ॒यवो॒ जीज॑नन्त ॥

નવા હૃદયમાંથી જન્મતા તેને, અમારાથી ઉત્તમ કીર્તિ, મધુજિહ્વ તે પ્રાપ્ત કરે. ઋત્વિજો, મનુષ્યો, સ્તુતિવાળા યજમાનો સ્પર્ધામાં જેને પ્રજ્વલિત કરે છે તેને.

उ॒शिक्पा॑व॒को वसु॒र्मानु॑षेषु॒ वरे॑ण्यो॒ होता॑धायि वि॒क्षु ।
दमू॑ना गृ॒हप॑ति॒र्दम॒ आँ अ॒ग्निर्भु॑वद्रयि॒पती॑ रयी॒णाम् ॥

ઉશિજ, પાવક, ધનવાન, મનુષ્યોમાં વરણીય હોતા વિશોમાં સ્થાપિત થયો. દમોનો સ્વામી, ઘરનો સ્વામી, ઘરમાં અગ્નિ થયો, ધનોનો પતિ.

तं त्वा॑ व॒यं पति॑मग्ने रयी॒णां प्र शं॑सामो म॒तिभि॒र्गोत॑मासः ।
आ॒शुं न वा॑जम्भ॒रं म॒र्जय॑न्तः प्रा॒तर्म॒क्षू धि॒याव॑सुर्जगम्यात् ॥

તે તને, હે અગ્નિ, ધનોના પતિ, અમે ગોતમો મંત્રોથી સ્તુતિ કરીએ છીએ. વેગવાન ઘોડાની જેમ, બળ આપનારને પ્રસન્ન કરતા, પ્રભાતે ઝડપથી, બુદ્ધિથી ધનવાન એ આવે.