ઋગ્વેદ · સૂક્ત 10.183

10.183.1

अप॑श्यं त्वा॒ मन॑सा॒ चेकि॑तानं॒ तप॑सो जा॒तं तप॑सो॒ विभू॑तम् ।
इ॒ह प्र॒जामि॒ह र॒यिं ररा॑णः॒ प्र जा॑यस्व प्र॒जया॑ पुत्रकाम ॥

મનથી મેં તને જોયો, જે તપમાંથી જન્મ્યો અને તપથી મહિમાવાન થયો. અહીં સંતાન અને ધન આપતો, હે પુત્રકામ, સંતતિ સાથે જન્મ લે.

अप॑श्यं त्वा॒ मन॑सा॒ दीध्या॑नां॒ स्वायां॑ त॒नू ऋत्व्ये॒ नाध॑मानाम् ।
उप॒ मामु॒च्चा यु॑व॒तिर्ब॑भूयाः॒ प्र जा॑यस्व प्र॒जया॑ पुत्रकामे ॥

મનથી મેં તને જોઈ, હે તેજસ્વિની, તારા શરીરમાં ઋતુકાળે ઇચ્છતી. મારી પાસે ઊંચી થઈ રહે, હે યુવતી; સંતતિ સાથે જન્મ લે, હે પુત્રકામિની.

अ॒हं गर्भ॑मदधा॒मोष॑धीषु अ॒हं विश्वे॑षु॒ भुव॑नेष्व॒न्तः ।
अ॒हं प्र॒जा अ॑जनयं पृथि॒व्याम॒हं जनि॑भ्यो अप॒रीषु॑ पु॒त्रान् ॥

મેં ઔષધિઓમાં ગર્ભ મૂક્યો; સર્વ લોકોમાં અંદર (પ્રાણ મૂક્યો). મેં પૃથ્વી પર સંતાનો ઉત્પન્ન કર્યા; જન્મ માટે, વાંઝણી સ્ત્રીઓમાં પુત્રો (ઉત્પન્ન કર્યા).