ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 4.27
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.27.1
गर्भे॒ नु सन्नन्वे॑षामवेदम॒हं दे॒वानां॒ जनि॑मानि॒ विश्वा॑ ।
श॒तं मा॒ पुर॒ आय॑सीररक्ष॒न्नध॑ श्ये॒नो ज॒वसा॒ निर॑दीयम् ॥
ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ହିଁ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣିଲି। ଶହେ ଲୌହ ଦୁର୍ଗ ମୋତେ ଅଟକାଇ ରଖିଲା; ତା'ପରେ ଶ୍ୟେନ ପକ୍ଷୀ ନିଜ ବେଗରେ ମୋତେ ବାହାରକୁ ଉଡାଇ ଦେଲା।
4.27.2
न घा॒ स मामप॒ जोषं॑ जभारा॒भीमा॑स॒ त्वक्ष॑सा वी॒र्ये॑ण ।
ई॒र्मा पुरं॑धिरजहा॒दरा॑तीरु॒त वाताँ॑ अतर॒च्छूशु॑वानः ॥
ସେ ମୋତେ ନିଜ ବେଗରେ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ; ସେ ମୋ ପାଖରେ ହିଁ ରହିଲା। ନଗର ଭାଙ୍ଗୁଥିବା ସେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲା; ଗର୍ଜନ କରି ସେ ବାୟୁମାନଙ୍କୁ ପାର କଲା।
4.27.3
अव॒ यच्छ्ये॒नो अस्व॑नी॒दध॒ द्योर्वि यद्यदि॒ वात॑ ऊ॒हुः पुरं॑धिम् ।
सृ॒जद्यद॑स्मा॒ अव॑ ह क्षि॒पज्ज्यां कृ॒शानु॒रस्ता॒ मन॑सा भुर॒ण्यन् ॥
ଶ୍ୟେନ ଗର୍ଜନ କଲା ବେଳେ ଆକାଶରୁ ସେ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ନିଜ ବଳ ଦେଖାଇଲା; ବାୟୁମାନେ ନଗରଭଞ୍ଜକଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ, ତା' ପାଇଁ ସେ ଛାଡ଼ିଲା; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନୁର୍ଧର ମନର ବେଗରେ ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ଛାଡ଼ିଲା।
4.27.4
ऋ॒जि॒प्य ई॒मिन्द्रा॑वतो॒ न भु॒ज्युं श्ये॒नो ज॑भार बृह॒तो अधि॒ ष्णोः ।
अ॒न्तः प॑तत्पत॒त्र्य॑स्य प॒र्णमध॒ याम॑नि॒ प्रसि॑तस्य॒ तद्वेः ॥
ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଶ୍ୟେନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଭୁଜ୍ୟୁକୁ ଧରିଲା; ଉଚ୍ଚତାରୁ ଉପରକୁ ସେ ପକ୍ଷ ବିସ୍ତାର କରି ଉଡ଼ିଲା। ମୁକ୍ତ ପକ୍ଷୀର ପଥରେ ତା'ର ପାଖ ଥିଲା।
4.27.5
अध॑ श्वे॒तं क॒लशं॒ गोभि॑र॒क्तमा॑पिप्या॒नं म॒घवा॑ शु॒क्रमन्धः॑ अध्व॒र्युभिः॒ प्रय॑तं॒ मध्वो॒ अग्र॑म् ।
इन्द्रो॒ मदा॑य॒ प्रति॑ ध॒त्पिब॑ध्यै॒ शूरो॒ मदा॑य॒ प्रति॑ ध॒त्पिब॑ध्यै ॥
ତା'ପରେ ଗାଈଙ୍କ କ୍ଷୀର ସହ ମିଶ୍ରିତ, ଧଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଳସକୁ ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ପୁରୋହିତମାନେ ମଧୁର ପ୍ରଥମ ଧାରା ଢାଳିଲେ। ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ପିଇବା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ନିମନ୍ତେ ତାହା ରଖିଲେ।