ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.12.1
अग॑न्म म॒हा नम॑सा॒ यवि॑ष्ठं॒ यो दी॒दाय॒ समि॑द्धः॒ स्वे दु॑रो॒णे ।
चि॒त्रभा॑नुं॒ रोद॑सी अ॒न्तरु॒र्वी स्वा॑हुतं वि॒श्वतः॑ प्र॒त्यञ्च॑म् ॥
ମହାନ ନମସ୍କାର ସହ ଆମେ ସେଇ ଯୁବତମ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲୁ; ଯିଏ ନିଜ ଗୃହରେ ଭଲଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ। ସେ ବିଚିତ୍ର ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ, ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୟାବାପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ଏବଂ ସବୁ ଦିଗରୁ ଉତ୍ତମ ଆହୁତି ଆଡ଼କୁ ଫେରେ।
7.12.2
स म॒ह्ना विश्वा॑ दुरि॒तानि॑ सा॒ह्वान॒ग्नि ष्ट॑वे॒ दम॒ आ जा॒तवे॑दाः ।
स नो॑ रक्षिषद्दुरि॒ताद॑व॒द्याद॒स्मान्गृ॑ण॒त उ॒त नो॑ म॒घोनः॑ ॥
ସେ ନିଜ ମହିମାରେ ସମସ୍ତ ପାପ ଜୟ କରନ୍ତି; ଏହି ଗୃହରେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଜାଣୁଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ। ସେ ଆମକୁ ପାପ ଓ ଅନିଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସ୍ତୁତିକାରୀ ଆମକୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ପୃଷ୍ଠପୋଷକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
7.12.3
त्वं वरु॑ण उ॒त मि॒त्रो अ॑ग्ने॒ त्वां व॑र्धन्ति म॒तिभि॒र्वसि॑ष्ठाः ।
त्वे वसु॑ सुषण॒नानि॑ सन्तु यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभिः॒ सदा॑ नः ॥
ତୁମେ ହିଁ ବରୁଣ, ଓ ମିତ୍ର ମଧ୍ୟ, ହେ ଅଗ୍ନି; ବସିଷ୍ଠମାନେ ନିଜ ଚିନ୍ତାରେ ତୁମକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି। ତୁମଠାରେ ଧନ ଓ ଜିତିବା ଯୋଗ୍ୟ ଉତ୍ତମ ସମ୍ପତ୍ତି ରହୁ; ତୁମେ ସମସ୍ତେ କଲ୍ୟାଣ ସହ ସର୍ବଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।