અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.32

1.32.1

इदं जनासो विदथ महद्ब्रह्म वदिष्यति ।
न तत्पृथिव्यां नो दिवि येन प्राणन्ति वीरुधः ॥ १.३२.१ ॥

હે લોકો, આ વિદથમાં આ મહાન બ્રહ્મ (પવિત્ર વચન) બોલાશે. પૃથ્વી પર કે દ્યુલોકમાં તેના જેવું કંઈ નથી, જેનાથી ઔષધિઓ પ્રાણ ધારણ કરે છે.

अन्तरिक्ष आसां स्थाम श्रान्तसदामिव ।
आस्थानमस्य भूतस्य विदुष्टद्वेधसो न वा ॥ १.३२.२ ॥

આ ઔષધિઓના અંતરિક્ષમાં અમે ઊભા છીએ, થાકેલો માણસ બેસે તેમ. આ પ્રાણીનો આધાર શું છે, તે બંને પ્રકારના જ્ઞાનીઓ જાણે છે કે નહીં.

यद्रोदसी रेजमाने भूमिश्च निरतक्षतम् ।
आर्द्रं तदद्य सर्वदा समुद्रस्येव श्रोत्याः ॥ १.३२.३ ॥

દ્યુલોક અને પૃથ્વી કાંપતા ઘડાયા ત્યારે તે ભેજ આજે પણ સદા સમુદ્રના પ્રવાહોની જેમ રહે છે.

विश्वमन्यामभीवार तदन्यस्यामधि श्रितम् ।
दिवे च विश्ववेदसे पृथिव्यै चाकरं नमः ॥ १.३२.४ ॥

હે અભિભાવિની, એકમાં સર્વ છે, તે બીજા પર આશ્રિત છે. સર્વજ્ઞ દ્યુલોક અને પૃથ્વીને મેં નમસ્કાર કર્યા.