अथर्ववेद · सूक्त 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
इदं जनासो विदथ महद्ब्रह्म वदिष्यति ।
न तत्पृथिव्यां नो दिवि येन प्राणन्ति वीरुधः ॥ १.३२.१ ॥
हे लोकहो, या विदथात हे महान ब्रह्म (पवित्र वचन) उच्चारले जाईल. पृथ्वीवर किंवा द्युलोकात त्याच्या तोडीचे काही नाही, ज्याने औषधी वनस्पती प्राण धारण करतात.
1.32.2
अन्तरिक्ष आसां स्थाम श्रान्तसदामिव ।
आस्थानमस्य भूतस्य विदुष्टद्वेधसो न वा ॥ १.३२.२ ॥
या औषधींच्या अंतरिक्षात आम्ही उभे आहोत, थकलेला माणूस बसतो तसे. या प्राण्याचा आधार काय आहे, हे दोन्ही प्रकारचे ज्ञानी जाणतात की नाही.
1.32.3
यद्रोदसी रेजमाने भूमिश्च निरतक्षतम् ।
आर्द्रं तदद्य सर्वदा समुद्रस्येव श्रोत्याः ॥ १.३२.३ ॥
द्युलोक आणि पृथ्वी थरथरत घडवले गेले, तेव्हापासून ती आर्द्रता आजही सदैव समुद्राच्या प्रवाहांसारखी आहे.
1.32.4
विश्वमन्यामभीवार तदन्यस्यामधि श्रितम् ।
दिवे च विश्ववेदसे पृथिव्यै चाकरं नमः ॥ १.३२.४ ॥
हे अभिभावी, एकात सर्व आहे आणि ते दुसऱ्यावर आश्रित आहे. सर्वज्ञ द्युलोकाला आणि पृथ्वीला मी नमस्कार केला.