ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.32

1.32.1

इदं जनासो विदथ महद्ब्रह्म वदिष्यति ।
न तत्पृथिव्यां नो दिवि येन प्राणन्ति वीरुधः ॥ १.३२.१ ॥

ಓ ಜನರೇ, ಈ ವಿದಥದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾ ಬ್ರಹ್ಮ (ಪವಿತ್ರ ವಚನ) ನುಡಿಯಲಿದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದಲೇ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳು ಪ್ರಾಣ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

अन्तरिक्ष आसां स्थाम श्रान्तसदामिव ।
आस्थानमस्य भूतस्य विदुष्टद्वेधसो न वा ॥ १.३२.२ ॥

ಈ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ, ದಣಿದವನು ಕುಳಿತಂತೆ. ಈ ಜೀವಿಯ ಆಧಾರ ಯಾವುದೆಂದು ಎರಡು ರೀತಿಯ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ.

यद्रोदसी रेजमाने भूमिश्च निरतक्षतम् ।
आर्द्रं तदद्य सर्वदा समुद्रस्येव श्रोत्याः ॥ १.३२.३ ॥

ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ನಡುಗುತ್ತಾ ರೂಪುಗೊಂಡಾಗ, ಆ ತೇವ ಇಂದಿಗೂ ಸದಾ ಸಮುದ್ರದ ಹರಿವಿನಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ.

विश्वमन्यामभीवार तदन्यस्यामधि श्रितम् ।
दिवे च विश्ववेदसे पृथिव्यै चाकरं नमः ॥ १.३२.४ ॥

ಓ ಅಭಿಭವಿಸುವವಳೇ, ಒಂದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ; ಅದು ಇನ್ನೊಂದರ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿದೆ. ಸರ್ವಜ್ಞ ದ್ಯುಲೋಕಕ್ಕೂ ಭೂಮಿಗೂ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದೆನು.