अथर्ववेद · सूक्त 1.4

1.4.1

अम्बयो यन्त्यध्वभिर्जामयो अध्वरीयताम् ।
पृञ्चतीर्मधुना पयः ॥ १.४.१ ॥

माता असलेली जले आपल्या मार्गांनी चालतात; यज्ञेच्छुकांच्या भगिनींप्रमाणे, मधाने दूध मिसळत.

अमूर्या उप सूर्ये याभिर्वा सूर्यः सह ।
ता नो हिन्वन्त्वध्वरम् ॥ १.४.२ ॥

ती दूरची जले, सूर्याजवळची, ज्यांच्यासह सूर्यही असतो — त्यांनी आमच्या यज्ञाला प्रेरणा द्यावी.

अपो देवीरुप ह्वये यत्र गावः पिबन्ति नः ।
सिन्धुभ्यः कर्त्वं हविः ॥ १.४.३ ॥

हे दिव्य जलांनो, जिथे आमच्या गायी पितात तिथे मी तुम्हाला बोलावतो; नद्यांसाठी हविर्द्रव्य अर्पिले जावे.

अप्स्वन्तरमृतमप्सु भेषजम् ।
अपामुत प्रशस्तिभिरश्वा भवथ वाजिनो गावो भवथ वाजिनीः ॥ १.४.४ ॥

जलांच्या आत अमृत आहे, जलांमध्ये औषध आहे; जलांच्या स्तुतींनी तुम्ही वेगवान अश्व व समृद्ध गायी व्हा.