अथर्ववेद · सूक्त 16.4

16.4.1

नाभिरहं रयीणां नाभिः समानानां भूयासम् ॥ १६.४.१ ॥

मी धनांचा केंद्रबिंदू होवो, आणि समानांचा केंद्रबिंदू होवो.

स्वासदसि सूषा अमृतो मर्त्येश्वा ॥ १६.४.२ ॥

तू सुखाने स्थित आहेस, सूषा; तू अमृत आहेस, मर्त्यांच्या स्वामीसह आहेस.

मा मां प्राणो हासीन् मो अपानोऽवहाय परा गात् ॥ १६.४.३ ॥

प्राण मला सोडू नये, आणि अपानही मला सोडून दूर जाऊ नये.

सूर्यो माह्नः पात्वग्निः पृथिव्या वायुरन्तरिक्षाद्यमो मनुष्येभ्यः सरस्वती पार्थिवेभ्यः ॥ १६.४.४ ॥

सूर्य दिवसा मला रक्षो; अग्नी पृथ्वीपासून, वायू अंतरिक्षापासून, यम मनुष्यांपासून, आणि सरस्वती पार्थिव प्राण्यांपासून रक्षो.

प्राणापनौ मा मा हासिष्टं मा जने प्र मेषि ॥ १६.४.५ ॥

हे प्राण आणि अपान, तुम्ही मला सोडू नका; लोकांमध्ये मी हरवू नये.

स्वस्त्यद्योषसो दोषसश्च सर्व आपः सर्वगणो अशीय ॥ १६.४.६ ॥

आज उषा आणि रात्रीचे कल्याण होवो; सर्व आप आणि सर्व गणांना मी प्राप्त करो.

शक्वरी स्थ पशवो मोप स्थेषुर्मित्रावरुणौ मे प्राणापानावग्निर्मे दक्षं दधातु ॥ १६.४.७ ॥

तुम्ही सशक्त आहात, हे पशूंनो; माझ्याजवळ येऊ नका. मित्र आणि वरुण, माझे प्राण आणि अपान, अग्नी मला बल देवो.