ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 6.101

6.101.1

आ वृषायस्व श्वसिहि वर्धस्व प्रथयस्व च ।
यथाङ्गं वर्धतां शेपस्तेन योषितमिज्जहि ॥ ६.१०१.१ ॥

ಎತ್ತಿನಂತೆ ಏಳು, ಉಸಿರೆಳೆ, ಬೆಳೆ, ಹರಡು. ಅಂಗ ಬೆಳೆಯಲಿ; ಅದರಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗು.

येन कृषं वाजयन्ति येन हिन्वन्त्यातुरम् ।
तेनास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ६.१०१.२ ॥

ಯಾವುದರಿಂದ ಕೃಶನನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾರೋ, ಯಾವುದರಿಂದ ಆತುರನನ್ನು ಪ್ರೇರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದರಿಂದಲೇ, ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯೇ, ಇವನ ಅಂಗವನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಎಳೆ.

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्व ऋष इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ६.१०१.३ ॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ಅಂಗವನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೆದೆಯಂತೆ ಎಳೆಯುತ್ತೇನೆ. ಋಷಭದಂತೆ, ಕೆಂಪು ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಳಲದೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗು.