அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.101

6.101.1

आ वृषायस्व श्वसिहि वर्धस्व प्रथयस्व च ।
यथाङ्गं वर्धतां शेपस्तेन योषितमिज्जहि ॥ ६.१०१.१ ॥

காளையைப் போல எழுந்து சீறு, வளர்ந்து பரவு. அங்கம் வளரட்டும்; அதனால் பெண்ணை நோக்கி விரைந்து செல்.

येन कृषं वाजयन्ति येन हिन्वन्त्यातुरम् ।
तेनास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ६.१०१.२ ॥

எதனால் மெலிந்தவனை வலுப்படுத்துகிறார்களோ, எதனால் துன்புறுபவனைத் தூண்டுகிறார்களோ, அதனால், பிரம்மணஸ்பதியே, இவனுடைய அங்கத்தை வில்லைப் போல் இழு.

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्व ऋष इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ६.१०१.३ ॥

நான் உன் அங்கத்தை வில்லில் நாண் போல் இழுக்கிறேன். ரிஷபனைப் போலும் செம்மானைப் போலும் எப்போதும் சோர்வின்றி முன்னேறு.