ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.101

6.101.1

आ वृषायस्व श्वसिहि वर्धस्व प्रथयस्व च ।
यथाङ्गं वर्धतां शेपस्तेन योषितमिज्जहि ॥ ६.१०१.१ ॥

ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਉੱਠ, ਫੁੰਕਾਰ ਮਾਰ, ਵਧ ਅਤੇ ਫੈਲ। ਅੰਗ ਵਧੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀ ਵੱਲ ਵਧ।

येन कृषं वाजयन्ति येन हिन्वन्त्यातुरम् ।
तेनास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ६.१०१.२ ॥

ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਬਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੇ, ਇਸ ਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਤਾਣ।

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्व ऋष इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ६.१०१.३ ॥

ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਤੰਦ ਵਾਂਗ ਤਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਬਲਦ ਅਤੇ ਲਾਲ ਮਿਰਗ ਵਾਂਗ ਸਦਾ ਬਿਨਾਂ ਥਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧ।