ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.101

6.101.1

आ वृषायस्व श्वसिहि वर्धस्व प्रथयस्व च ।
यथाङ्गं वर्धतां शेपस्तेन योषितमिज्जहि ॥ ६.१०१.१ ॥

ବୃଷ ପରି ଉଠ, ଫୁଙ୍କାର ଦିଅ, ବଢ଼ ଓ ବିସ୍ତାର କର। ଅଙ୍ଗ ବଢ଼ୁ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ନାରୀ ଆଡ଼କୁ ଧାଅ।

येन कृषं वाजयन्ति येन हिन्वन्त्यातुरम् ।
तेनास्य ब्रह्मणस्पते धनुरिवा तानया पसः ॥ ६.१०१.२ ॥

ଯାହାଦ୍ୱାରା କୃଶକୁ ବଳ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଆତୁରକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି, ସେହି ଦ୍ୱାରା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହାର ଅଙ୍ଗକୁ ଧନୁ ପରି ଟାଣ।

आहं तनोमि ते पसो अधि ज्यामिव धन्वनि ।
क्रमस्व ऋष इव रोहितमनवग्लायता सदा ॥ ६.१०१.३ ॥

ମୁଁ ତୁମ ଅଙ୍ଗକୁ ଧନୁ ଉପରେ ଗୁଣ ପରି ଟାଣୁଛି। ଋଷଭ ଓ ଲାଲ ହରିଣ ପରି ସର୍ବଦା ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼।