અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.102

6.102.1

यथायं वाहो अश्विना समैति सं च वर्तते ।
एवा मामभि ते मनः समैतु सं च वर्तताम् ॥ ६.१०२.१ ॥

હે અશ્વિનો, આ રથ જેમ એકસાથે આવે છે અને ફરે છે, તેમ તારું મન મારી તરફ એકસાથે આવે અને ફરે.

आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव ।
रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः ॥ ६.१०२.२ ॥

તારા મનને હું અહીં પીડું છું, જેમ રાજા ઘોડાની પાંસળી દબાવે. દોરીમાંથી કપાયેલા ઘાસની જેમ તારું મન મારામાં વીંટળાઈ જાય.

आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च ।
तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे ॥ ६.१०२.३ ॥

અંજન, મદુઘ, કુષ્ઠ અને નલદ ઔષધિઓ વડે, અને ભગના વેગવાન હાથો વડે, હું અનુરોધન (વશીકરણ) બહાર કાઢું છું.