अथर्ववेद · सूक्त 6.102

6.102.1

यथायं वाहो अश्विना समैति सं च वर्तते ।
एवा मामभि ते मनः समैतु सं च वर्तताम् ॥ ६.१०२.१ ॥

हे अश्विनौ, हा रथ जसा एकत्र येतो आणि फिरतो, तसेच तुझे मन माझ्याकडे एकत्र येवो आणि फिरो.

आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव ।
रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः ॥ ६.१०२.२ ॥

तुझ्या मनाला मी येथे पीडतो, जसा राजा घोड्याची बरगडी दाबतो. दोऱ्यातून तुटलेल्या गवताप्रमाणे तुझे मन माझ्यात गुंडाळले जावो.

आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च ।
तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे ॥ ६.१०२.३ ॥

अंजन, मदुघ, कुष्ठ आणि नलद या औषधींनी आणि भगाच्या वेगवान हातांनी, मी अनुरोधन (वशीकरण) वर काढतो.