அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.102

6.102.1

यथायं वाहो अश्विना समैति सं च वर्तते ।
एवा मामभि ते मनः समैतु सं च वर्तताम् ॥ ६.१०२.१ ॥

அஸ்வினர்களே, இந்த வண்டி எவ்வாறு ஒன்றாக வந்து ஒன்றாகச் சுழல்கிறதோ, அவ்வாறே உன் மனம் என்னை நோக்கி ஒன்றாக வரட்டும், ஒன்றாகச் சுழலட்டும்.

आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव ।
रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः ॥ ६.१०२.२ ॥

உன் மனதை இங்கே நான் வருத்துகிறேன், அரசன் குதிரையின் விலாவை அழுத்துவது போல. கயிற்றிலிருந்து அறுந்த புல் போல, உன் மனம் என்னிடம் சுற்றிக்கொள்ளட்டும்.

आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च ।
तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे ॥ ६.१०२.३ ॥

அஞ்சனம், மதுகம், குஷ்டம், நளதம் ஆகிய மூலிகைகளாலும், பகனின் விரைவான கைகளாலும், அனுரோதனத்தை (வசப்படுத்தும் மந்திரத்தை) நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன்.