ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.102

6.102.1

यथायं वाहो अश्विना समैति सं च वर्तते ।
एवा मामभि ते मनः समैतु सं च वर्तताम् ॥ ६.१०२.१ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି ରଥ ଯେପରି ଏକତ୍ର ଆସେ ଓ ଘୂରେ, ସେପରି ତୁମ ମନ ମୋ ଆଡ଼କୁ ଏକତ୍ର ଆସୁ ଓ ଘୂରୁ।

आहं खिदामि ते मनो राजाश्वः पृष्ट्यामिव ।
रेष्मछिन्नं यथा तृणं मयि ते वेष्टतां मनः ॥ ६.१०२.२ ॥

ତୁମ ମନକୁ ମୁଁ ଏଠାରେ ପୀଡ଼ା ଦିଏ, ଯେପରି ରାଜା ଘୋଡ଼ାର ପଞ୍ଜରକୁ ଚାପନ୍ତି। ସୂତାରୁ କଟା ତୃଣ ପରି ତୁମ ମନ ମୋ ଭିତରେ ଜଡ଼ିତ ହେଉ।

आञ्जनस्य मदुघस्य कुष्ठस्य नलदस्य च ।
तुरो भगस्य हस्ताभ्यामनुरोधनमुद्भरे ॥ ६.१०२.३ ॥

ଅଞ୍ଜନ, ମଦୁଘ, କୁଷ୍ଠ ଓ ନଲଦ ଔଷଧି ଏବଂ ଭଗଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ହାତଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଅନୁରୋଧନ (ବଶୀକରଣ) ଉଠାଏ।