ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.110

6.110.1

प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि ।
स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रायस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व ॥ ६.११०.१ ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରାଚୀନକାଳରୁ ଯଜ୍ଞରେ ସ୍ତୁତ୍ୟ; ହୋତା ରୂପେ ନୂଆ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ବସୁଛ। ନିଜ ଶରୀରକୁ ପୁଷ୍ଟ କର ଏବଂ ଆମକୁ ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କର।

ज्येष्ठघ्न्यां जातो विचृतोर्यमस्य मूलबर्हणात्परि पाह्येनम् ।
अत्येनं नेषद्दुरितानि विश्वा दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ ६.११०.२ ॥

ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜାତଙ୍କୁ ଯମର ବିଚୃତି ଓ ମୂଳ ଉପଡ଼ିବାରୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ଦୁରିତର ପାରକୁ ନିଅ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ, ଶହେ ଶରତ ପାଇଁ।

व्याघ्रेऽह्न्यजनिष्ट वीरो नक्षत्रजा जायमानः सुवीरः ।
स मा वधीत्पितरं वर्धमानो मा मातरं प्र मिनीज्जनित्रीम् ॥ ६.११०.३ ॥

ବ୍ୟାଘ୍ର ଦିନରେ ବୀର ଜନ୍ମିଲା; ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜାତ ହୋଇ, ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ସୁବୀର। ସେ ବଢ଼ି ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ନ ମାରୁ; ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମାତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ ନ କରୁ।