Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 6.22

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

6.22.1

कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
त आववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ६.२२.१ ॥

ਕਾਲੇ ਰਾਹ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਤ ਦੇ ਆਸਨ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ ਘੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

6.22.2

पयस्वतीः कृणुथाप ओषधीः शिवा यदेजथा मरुतो रुक्मवक्षसः ।
ऊर्जं च तत्र सुमतिं च पिन्वत यत्रा नरो मरुतः सिञ्चथा मधु ॥ ६.२२.२ ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਿਓ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਲਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਨੇਤਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਧੂ ਛਿੜਕਦੇ ਹੋ ਉੱਥੇ ਬਲ ਤੇ ਸੁਮਤੀ ਭਰੋ।

6.22.3

उदप्रुतो मरुतस्तामियर्त वृष्टिर्या विश्वा निवतस्पृणाति ।
एजाति ग्लहा कन्येव तुन्नैरुं तुन्दाना पत्येव जाया ॥ ६.२२.३ ॥

ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਵਰਖਾ ਸਾਰੇ ਨੀਵੇਂ ਥਾਵਾਂ ਭਰਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰੋਂ ਚਲਾਇਆ। ਕੁਆਰੀ ਵਾਂਗ ਉਹ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਪਤੀ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ।