அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.22.1
कृष्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवमुत्पतन्ति ।
त आववृत्रन्त्सदनादृतस्यादिद्घृतेन पृथिवीं व्यूदुः ॥ ६.२२.१ ॥
கருநிற வழியுடைய, பொன்னிறக் குதிரைகள், அழகிய சிறகுகள் கொண்டவை, நீரை அணிந்து வானுக்கு எழுகின்றன. அவை ருதத்தின் இருப்பிடத்திலிருந்து திரும்பி நெய்யால் பூமியை நனைக்கின்றன.
6.22.2
पयस्वतीः कृणुथाप ओषधीः शिवा यदेजथा मरुतो रुक्मवक्षसः ।
ऊर्जं च तत्र सुमतिं च पिन्वत यत्रा नरो मरुतः सिञ्चथा मधु ॥ ६.२२.२ ॥
ஓ மருத்துக்களே, பொன் மார்புள்ளவர்களே, நீங்கள் செல்லும்போது நீரையும் மூலிகைகளையும் பாலும் மங்கலமும் உடையதாக்குங்கள். தலைவர்களே, நீங்கள் தேனைப் பொழியும் இடத்தில் வலிமையும் நல்லருளும் நிரப்புங்கள்.
6.22.3
उदप्रुतो मरुतस्तामियर्त वृष्टिर्या विश्वा निवतस्पृणाति ।
एजाति ग्लहा कन्येव तुन्नैरुं तुन्दाना पत्येव जाया ॥ ६.२२.३ ॥
ஓ மருத்துக்களே, எல்லாத் தாழ்ந்த இடங்களையும் நிரப்பும் அந்த மழையை நீங்கள் மேலிருந்து எழுப்பினீர்கள். கன்னிப்பெண் போல் கிளர்ந்து நடுங்குகிறது; கணவனின் தாக்குதலால் அகன்ற மார்புடைய மனைவி போல.