ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.42

6.42.1

अव ज्यामिव धन्वनो मन्युं तनोमि ते हृदः ।
यथा संमनसौ भूत्वा सखायाविव सचावहै ॥ ६.४२.१ ॥

ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ଢିଲା କରାଯାଏ ପରି, ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟରୁ କ୍ରୋଧ ଢିଲା କରେ; ଆମେ ଏକମନା ହୋଇ ବନ୍ଧୁ ପରି ଏକତ୍ର ରହିବା।

सखायाविव सचावहा अव मन्युं तनोमि ते ।
अधस्ते अश्मनो मन्युमुपास्यामसि यो गुरुः ॥ ६.४२.२ ॥

ବନ୍ଧୁ ପରି ଆମେ ଏକତ୍ର ରହିବା; ମୁଁ ତୁମ କ୍ରୋଧ ଢିଲା କରେ। ଭାରୀ ପଥରତଳେ ରଖାଯାଏ ପରି, ଭାରୀ ତୁମ କ୍ରୋଧକୁ ଆମେ ତଳେ ରଖୁ।

अभि तिष्ठामि ते मन्युं पार्ष्ण्या प्रपदेन च ।
यथावशो न वादिषो मम चित्तमुपायसि ॥ ६.४२.३ ॥

ତୁମ କ୍ରୋଧ ଉପରେ ଗୋଇଠି ଓ ଆଗ ପାଦରେ ମୁଁ ଠିଆ ହେଉଛି; ତୁମେ ବଶ ହୋଇ ମୋ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନ କହି ମୋ ମନ ନିକଟକୁ ଆସ।