அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.42

6.42.1

अव ज्यामिव धन्वनो मन्युं तनोमि ते हृदः ।
यथा संमनसौ भूत्वा सखायाविव सचावहै ॥ ६.४२.१ ॥

வில்லின் நாணை இறக்குவது போல, உன் இதயத்திலிருந்து சினத்தை நான் தளர்த்துகிறேன்; நாம் ஒரே மனமுடையவர்களாகி நண்பர்களைப் போல் கூடி வாழ்வோமாக.

सखायाविव सचावहा अव मन्युं तनोमि ते ।
अधस्ते अश्मनो मन्युमुपास्यामसि यो गुरुः ॥ ६.४२.२ ॥

நண்பர்களைப் போல் நாம் கூடி வாழ்வோமாக; உன் சினத்தை நான் தளர்த்துகிறேன். கனமான கல்லின் கீழே வைப்பது போல், கனத்த உன் சினத்தை நாம் கீழே வைக்கிறோம்.

अभि तिष्ठामि ते मन्युं पार्ष्ण्या प्रपदेन च ।
यथावशो न वादिषो मम चित्तमुपायसि ॥ ६.४२.३ ॥

உன் சினத்தின் மீது குதிகாலாலும் முன்பாதத்தாலும் நான் நிற்கிறேன்; நீ அடங்கி எனக்கு எதிராகப் பேசாமல் என் மனதை நோக்கி வருவாயாக.