อถรรพเวท · สูกตะ 6.42

6.42.1

अव ज्यामिव धन्वनो मन्युं तनोमि ते हृदः ।
यथा संमनसौ भूत्वा सखायाविव सचावहै ॥ ६.४२.१ ॥

ข้าคลายความโกรธออกจากหัวใจของเจ้า เหมือนคลายสายธนูออกจากคันธนู เพื่อให้เราทั้งสองมีใจเป็นหนึ่งเดียว และอยู่ร่วมกันอย่างมิตรสหาย

सखायाविव सचावहा अव मन्युं तनोमि ते ।
अधस्ते अश्मनो मन्युमुपास्यामसि यो गुरुः ॥ ६.४२.२ ॥

ให้เราอยู่ร่วมกันอย่างมิตรสหาย ข้าคลายความโกรธของเจ้าออก เหมือนคนวางของหนักไว้ใต้ก้อนหิน เราก็วางความโกรธของเจ้าที่หนักอึ้งนี้ไว้ใต้ตัวเรา

अभि तिष्ठामि ते मन्युं पार्ष्ण्या प्रपदेन च ।
यथावशो न वादिषो मम चित्तमुपायसि ॥ ६.४२.३ ॥

ข้ายืนเหยียบความโกรธของเจ้าด้วยส้นเท้าและปลายเท้า เพื่อให้เจ้าสงบลงและไม่พูดต่อต้านข้า แต่จะหันมาสู่ใจของข้า