અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.92

6.92.1

वातरंहा भव वाजिन् युजमान इन्द्रस्य याहि प्रसवे मनोजवाः ।
युञ्जन्तु त्वा मरुतो विश्ववेदस आ ते त्वस्ता पत्सु जवं दधातु ॥ ६.९२.१ ॥

હે વાજી, પવન જેવો વેગવાન થા; ઇન્દ્રના આદેશથી મનના વેગે ચાલ. સર્વજ્ઞ મરુતો તને જોડે; ત્વષ્ટા તારા પગમાં વેગ મૂકે.

जवस्ते अर्वन् निहितो गुहा यः श्येने वाते उत योऽचरत्परीत्तः ।
तेन त्वं वाजिन् बलवान् बलेनाजिं जय समने परयिष्णुः ॥ ६.९२.२ ॥

હે અર્વન્, તારો વેગ ગુફામાં મૂકાયેલો છે; તે બાજમાં અને પવનમાં વિચરે છે. તેથી, હે વાજી, બળવાન થઈ બળથી હરીફાઈમાં જીત; યુદ્ધમાં આગળ વધ.

तनूष्टे वाजिन् तन्वं नयन्ती वाममस्मभ्यं धावतु शर्म तुभ्यम् ।
अह्रुतो महो धरुणाय देवो दिवीव ज्योतिः स्वमा मिमीयात् ॥ ६.९२.३ ॥

હે વાજી, તારું શરીર શરીરને લઈ જતાં, અમારા માટે કલ્યાણ દોડે; તારા માટે પણ સુખ દોડે. અચૂક મહાન દેવ, આધાર માટે, આકાશમાં પ્રકાશ જેવો પોતાનો પ્રકાશ માપે.