अथर्ववेद · सूक्त 6.92

6.92.1

वातरंहा भव वाजिन् युजमान इन्द्रस्य याहि प्रसवे मनोजवाः ।
युञ्जन्तु त्वा मरुतो विश्ववेदस आ ते त्वस्ता पत्सु जवं दधातु ॥ ६.९२.१ ॥

हे वाजी, वाऱ्यासारखा वेगवान हो; इंद्राच्या आज्ञेने मनासारख्या वेगाने चाल. सर्वज्ञ मरुद्गण तुला जोडोत; त्वष्टा तुझ्या पायांत वेग ठेवो.

जवस्ते अर्वन् निहितो गुहा यः श्येने वाते उत योऽचरत्परीत्तः ।
तेन त्वं वाजिन् बलवान् बलेनाजिं जय समने परयिष्णुः ॥ ६.९२.२ ॥

हे अर्वन्, तुझा वेग गुहेत ठेवलेला आहे; तो ससाण्यात आणि वाऱ्यात फिरतो. म्हणून, हे वाजी, बलवान होऊन बळाने शर्यतीत जिंक; युद्धात पुढे जा.

तनूष्टे वाजिन् तन्वं नयन्ती वाममस्मभ्यं धावतु शर्म तुभ्यम् ।
अह्रुतो महो धरुणाय देवो दिवीव ज्योतिः स्वमा मिमीयात् ॥ ६.९२.३ ॥

हे वाजी, तुझे शरीर शरीराला नेत असता, आमच्यासाठी कल्याण धावो; तुझ्यासाठीही सुख धावो. अचूक महान देव, आधारासाठी, आकाशातील प्रकाशासारखा आपला प्रकाश मोजो.