Mahābhārata · Adhyāya 9.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.10.1
तस्मिन्विलुलिते सैन्ये वध्यमाने परस्परम् ।
द्रवमाणेषु योधेषु विद्रवत्सु च दन्तिषु ॥ ९.१०.१ ॥
Als jenes Heer in Verwirrung geriet und sich gegenseitig erschlug, als die Krieger flohen und auch die Elefanten sich zerstreut in die Flucht schlugen.
9.10.2
कूजतां स्तनतां चैव पदातीनां महाहवे ।
निहतेषु महाराज हयेषु बहुधा तदा ॥ ९.१०.२ ॥
In jener großen Schlacht, während das Fußvolk schrie und stöhnte, o großer König, wurden damals auch die Pferde auf vielerlei Weise erschlagen.
9.10.3
प्रक्षये दारुणे घोरे संहारे सर्वदेहिनाम् ।
नानाशस्त्रसमावापे व्यतिषक्तरथद्विपे ॥ ९.१०.३ ॥
In jener schrecklichen, furchtbaren Vernichtung und Vernichtung aller verkörperten Wesen, wo Waffen aller Art niederprasselten und Wagen und Elefanten ineinander verstrickt waren.
9.10.4
हर्षणे युद्धशौण्डानां भीरूणां भयवर्धने ।
गाहमानेषु योधेषु परस्परवधैषिषु ॥ ९.१०.४ ॥
In jenem Krieg, der den kampfstolzen Helden Freude bereitete und den Furchtsamen Angst vermehrte, stürzten sich die Krieger, einander den Tod begehrend, hinein.
9.10.5
प्राणादाने महाघोरे वर्तमाने दुरोदरे ।
सङ्ग्रामे घोररूपे तु यमराष्ट्रविवर्धने ॥ ९.१०.५ ॥
In jenem schrecklichen Krieg, der das Leben nahm und dessen Würfelspiel im Gange war, von furchtbarer Gestalt, das Reich des Yama mehrend.
9.10.6
पाण्डवास्तावकं सैन्यं व्यधमन्निशितैः शरैः ।
तथैव तावका योधा जघ्नुः पाण्डवसैनिकान् ॥ ९.१०.६ ॥
Die Pāṇḍavas schlugen Euer Heer mit scharfen Pfeilen nieder, und ebenso erschlugen Eure Krieger die Soldaten der Pāṇḍavas.
9.10.7
तस्मिंस्तथा वर्तमाने युद्धे भीरुभयावहे ।
पूर्वाह्णे चापि सम्प्राप्ते भास्करोदयनं प्रति ॥ ९.१०.७ ॥
Während jene Schlacht, die den Furchtsamen Schrecken einflößte, so weiterging und der Vormittag gekommen war, dem Sonnenaufgang entgegen,
9.10.8
लब्धलक्षाः परे राजन्रक्षितास्तु महात्मना ।
अयोधयंस्तव बलं मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.१०.८ ॥
O König, die Feinde, die ihr Ziel erreicht hatten und vom Großseeligen beschützt wurden, kämpften gegen dein Heer und machten den Tod selbst zum Weg der Rückkehr.
9.10.9
बलिभिः पाण्डवैर्दृप्तैर्लैब्धलक्षैः प्रहारिभिः ।
कौरव्यसीदत्पृतना मृगीवाग्निबयाकुला ॥ ९.१०.९ ॥
Von den starken, stolzen Pāṇḍavas getroffen, die ihr Ziel gefunden hatten, sank dein Heer, o Nachkomme der Kurus, wie eine vom Feuer bedrängte Hirschkuh.
9.10.10
तां दृष्ट्वा सीदतीं सेनां पङ्के गामिव दुर्बलाम् ।
उज्जिहीर्षुस्तदा शल्यः प्रायात्पाण्डुसुतान्प्रति ॥ ९.१०.१० ॥
Als er jenes Heer wie eine schwache Kuh im Schlamm versinken sah, ging Śalya, es emporheben wollend, den Söhnen Pāṇḍus entgegen.
9.10.11
मद्रराजः सुसङ्क्रुद्धो गृहीत्वा धनुरुत्तमम् ।
अभ्यद्रवत सङ्ग्रामे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.१०.११ ॥
Der König der Madras, hochzornig, nahm einen ausgezeichneten Bogen und stürmte im Kampf auf die Pāṇḍavas, die Angreifer, los.
9.10.12
पाण्डवा अपि भूपाल समरे जितकाशिनः ।
मद्रराजं समासाद्य बिभिदुर्निशितैः शरैः ॥ ९.१०.१२ ॥
O Beschützer der Erde, die Pāṇḍavas, die sich im Kampf für siegreich hielten, traten an den König der Madras heran und durchbohrten ihn mit scharfen Pfeilen.
9.10.13
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैर्मद्रराजो महारथः ।
अर्दयामास तां सेनां धर्मराजस्य पश्यतः ॥ ९.१०.१३ ॥
Da bedrängte der große Wagenkämpfer, der König der Madras, mit hunderten scharfen Pfeilen jenes Heer, während Dharmarāja zusah.
9.10.14
प्रादुरासन्निमित्तानि नानारूपाण्यनेकशः ।
चचाल शब्दं कुर्वाणा मही चापि सपर्वता ॥ ९.१०.१४ ॥
Vielfältige Vorzeichen zeigten sich immer wieder, und die Erde mit ihren Bergen bebte und machte ein Getöse.
9.10.15
सदण्डशूला दीप्ताग्रा दीर्यमाणाः समन्ततः ।
उल्का भूमिं दिवः पेतुराहत्य रविमण्डलम् ॥ ९.१०.१५ ॥
Meteore, Keulen und Speeren gleich mit brennenden Spitzen, rissen nach allen Seiten; sie prallten gegen die Sonnenscheibe und fielen vom Himmel zur Erde.
9.10.16
मृगाश्च महिषाश्चापि पक्षिणश्च विशाम्पते ।
अपसव्यं तदा चक्रुः सेनां ते बहुशो नृप ॥ ९.१०.१६ ॥
O Herr der Völker, König, da umkreisten auch Hirsche, Büffel und Vögel dein Heer viele Male nach links, ein unheilvolles Zeichen.
9.10.17
भृगुसूनुधरापुत्रौ शशिजेन समन्वितौ ।
चरमं पाण्डुपुत्राणां पुरस्तात्सर्वभूभुजाम् ॥ ९.१०.१७ ॥
Der Sohn des Bhṛgu und der Sohn der Erde, mit dem Sohn des Mondes vereint, standen vor den Pāṇḍu-Söhnen und hinter allen Königen.
9.10.18
शस्त्राग्रेष्वभवज्ज्वाला नेत्राण्याहत्य वर्षती ।
शिरः स्वलीयन्त भृशं काकोलूकाश्च केतुषु ॥ ९.१०.१८ ॥
Flammen erschienen an den Spitzen der Waffen, schlugen den Augen ins Gesicht und regneten herab; Köpfe hafteten fest, und Krähen und Eulen ließen sich auf den Bannern nieder.
9.10.19
ततस्तद्युद्धमत्युग्रमभवत्सहचारिणाम् ।
तथा सर्वाण्यनीकानि सन्निपत्य जनाधिप ॥ ९.१०.१९ ॥
Da wurde jene Schlacht der miteinander ziehenden Heere überaus grimmig, und alle Heerscharen, zusammengetroffen, stießen aufeinander, o Herr der Menschen.
9.10.20
अभ्यघ्नत्कौरवो राजा पाण्डवानामनीकिनीम् ।
शल्यस्तु शरवर्षेण वर्षन्निव सहस्रदृक् ॥ ९.१०.२० ॥
Der Kaurava-König schlug auf das Heer der Pāṇḍavas ein; und Śalya ließ einen Pfeilregen niedergehen wie der tausendäugige Indra und traf (sie ebenfalls).
9.10.21
अभ्यवर्षत धर्मात्मा कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
भीमसेनं शरैश्चापि रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ॥ ९.१०.२१ ॥
Der Rechtschaffene überschüttete Yudhiṣṭhira, den Sohn der Kuntī, und auch Bhīmasena mit Pfeilen, mit goldenen Federn und auf dem Wetzstein geschärft.
9.10.22
द्रौपदेयांस्तथा सर्वान्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
धृष्टद्युम्नं च शैनेयं शिखण्डिनमथापि च ॥ ९.१०.२२ ॥
Ebenso traf er alle Söhne der Draupadī, die beiden Pāṇḍavas, Söhne der Mādrī, Dhṛṣṭadyumna, den Śaineya (Sātyaki) und Śikhaṇḍin.
9.10.23
एकैकं दशभिर्बाणैर्विव्याध स महाबलः ।
ततोऽसृजद्बाणवर्षं घर्मान्ते मघवानिव ॥ ९.१०.२३ ॥
Jener Starke durchbohrte jeden mit zehn Pfeilen; dann entfesselte er einen Pfeilregen, wie Indra am Ende des Sommers.
9.10.24
ततः प्रभद्रका राजन्सोमकाश्च सहस्रशः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्ते शल्यसायकैः ॥ ९.१०.२४ ॥
Da sah man, o König, die Prabhadrakas und Somakas zu Tausenden gefallen und fallend durch Śalyas Pfeile.
9.10.25
भ्रमराणामिव व्राताः शलभानामिव व्रजाः ।
हादिन्य इव मेघेभ्यः शल्यस्य न्यपतञ्शराः ॥ ९.१०.२५ ॥
Wie Bienenschwärme, wie Heuschreckenzüge, wie Blitze aus den Wolken fielen die Pfeile Śalyas nieder.
9.10.26
द्विरदास्तुरगाश्चार्ताः पत्तयो रथिनस्तथा ।
शल्यस्य बाणैरपतन्बभ्रमुर्व्यनदंस्तथा ॥ ९.१०.२६ ॥
Elefanten und Pferde, die verwundeten Fußsoldaten und Wagenkämpfer fielen ebenso durch Śalyas Pfeile; sie taumelten umher und schrien.
9.10.27
आविष्ट इव मद्रेशो मन्युना पौरुषेण च ।
प्राच्छादयदरीन्सङ्ख्ये कालसृष्ट इवान्तकः।
विनर्दमानो मद्रेशो मेघहादो महाबलः ॥ ९.१०.२७ ॥
Wie besessen von Zorn und männlicher Kraft deckte der Herr der Madras die Feinde im Kampf zu, wie der von der Zeit gesandte Tod. Brüllend, der Herr der Madras, donnernd wie eine Wolke, der Gewaltige.
9.10.28
सा वध्यमाना शल्येन पाण्डवानामनीकिनी ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमभ्यधावद्युधिष्ठिरम् ॥ ९.१०.२८ ॥
Dieses Heer der Pāṇḍavas, von Śalya geschlagen, stürmte auf Yudhiṣṭhira zu, den Sohn der Kuntī, Ajātaśatru.
9.10.29
तां सम्मर्द्य शतैः सङ्ख्ये लघुहस्तः शितैः शरैः ।
बाणवर्षेण महता युधिष्ठिरमताडयत् ॥ ९.१०.२९ ॥
Nachdem er jenes Heer im Kampf mit hunderten scharfen Pfeilen zerschmettert hatte, traf der flinkhändige Śalya Yudhiṣṭhira mit einem gewaltigen Pfeilregen.
9.10.30
तमापतन्तं जात्यश्वैः क्रुद्धो राजा युधिष्ठिरः ।
अवारयच्छरैस्तीक्ष्णैर्महाद्विपमिवाङ्कुशैः ॥ ९.१०.३० ॥
Ihn, der auf edlen Rossen heranstürmte, hielt der zornige König Yudhiṣṭhira mit scharfen Pfeilen auf, wie man einen großen Elefanten mit Stachelstöcken zurückhält.
9.10.31
तस्य शल्यः शरं घोरं मुमोचाशीविषोपमम् ।
सोऽभ्यविध्यन्महात्मानं वेगेनाभ्यपतच्च गाम् ॥ ९.१०.३१ ॥
Śalya schoss einen furchtbaren Pfeil, gleich einer giftigen Schlange. Er traf den Großseeligen und stürmte mit Wucht voran.
9.10.32
ततो वृकोदरः क्रुद्धः शल्यं विव्याध सप्तभिः ।
पञ्चभिः सहदेवस्तु नकुलो दशभिः शरैः ॥ ९.१०.३२ ॥
Da durchbohrte der zornige Vṛkodara Śalya mit sieben Pfeilen. Sahadeva traf ihn mit fünf, Nakula mit zehn Pfeilen.
9.10.33
द्रौपदेयाश्च शत्रुघ्नं शूरमार्तायनिं शरैः ।
अभ्यवर्षन्महाराज मेघा इव महीधस्म् ॥ ९.१०.३३ ॥
Die Söhne Draupadīs überschütteten Śatrughna und den Helden, den Sohn Ārtāyanīs, mit Pfeilen, o großer König, wie Wolken, die auf einen Berg regnen.
9.10.34
ततो दृष्ट्वा वार्यमाणं शल्यं पार्थैः समन्ततः ।
कृतवर्मा कृपश्चैव सङ्क्रुद्धावभ्यधावताम् ॥ ९.१०.३४ ॥
Als sie sahen, wie Śalya von allen Seiten von den Pārthas aufgehalten wurde, stürmten Kṛtavarman und Kṛpa, beide zornentbrannt, vorwärts.
9.10.35
उलूकश्च महावीर्यः शकुनिंश्चापि सौबलः ।
समागम्याथ शनकैरश्वत्थामा महाबलः।
तव पुत्राश्च कार्त्स्न्येन जुगुपुः शल्यमाहवे ॥ ९.१०.३५ ॥
Ulūka von großer Tapferkeit, Śakuni, der Sohn Subalas, und der mächtige Aśvatthāman kamen ebenfalls langsam zusammen; und deine Söhne beschützten Śalya im Kampf vollständig.
9.10.36
भीमसेनं त्रिभिर्विद्धा कृतवर्मा शिलीमुखैः ।
बाणवर्षेण महता क्रुद्धरूपमवारयत्।
धृष्टद्युम्नं ततः क्रुद्धो बाणवर्षैरपीडयत् ॥ ९.१०.३६ ॥
Kṛtavarman durchbohrte Bhīmasena mit drei Pfeilen und hielt den Zornigen mit einem gewaltigen Pfeilregen auf. Dann, voller Zorn, bedrängte er Dhṛṣṭadyumna mit Pfeilschauern.
9.10.37
द्रौपदेयांश्च शकुनिर्यमौ च द्रौणिरभ्ययात् ॥ ९.१०.३७ ॥
Śakuni griff die Söhne Draupadīs und die Zwillinge an, und auch der Sohn Droṇas griff an.
9.10.38
दुर्योधनो युधांश्रेष्ठ आहवे केशवार्जुनौ ।
समभ्ययादुग्रतेजाः शरैश्चाप्यहनद्बली ॥ ९.१०.३८ ॥
Duryodhana, der beste unter den Kriegern, von wildem Glanz und stark, stürmte im Kampf mit ganzer Kraft auf Keśava und Arjuna los und traf sie mit Pfeilen.
9.10.39
एवं द्वन्द्वशतान्यासंस्त्वदीयानां परैः सह ।
घोररूपाणि चित्राणि तत्रतत्र विशाम्पते ॥ ९.१०.३९ ॥
So fanden hunderte Zweikämpfe zwischen deiner Seite und dem Feind statt, schrecklich und wundersam, hier und dort, o Herr der Menschen.
9.10.40
ऋक्षवर्णाञ्जघानाश्वान्भोजो भीमस्य संयुगे ।
सोऽवतीर्य रथोपस्थाद्धताश्वात्पाण्डुनन्दनः।
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.१०.४० ॥
Im Kampf erschlug Bhoja die bärenfarbenen Pferde Bhīmas; da stieg der Sohn Pāṇḍus, seine Pferde erschlagen, vom Wagensitz herab und kämpfte mit erhobener Keule, wie der Tod mit seinem Stab.
9.10.41
प्रमुखे सहदेवस्य जघानाश्वान्स मद्रराट् ।
ततः शल्यस्य तनयं सहदेवोऽसिनावधीत् ॥ ९.१०.४१ ॥
Vor Sahadevas Augen erschlug der König der Madras seine Pferde; dann tötete Sahadeva mit dem Schwert Śalyas Sohn.
9.10.42
गौतमः पुनराचार्यो धृष्टद्युम्नमयोधयत् ।
असम्भ्रान्तमसम्भ्रान्तो यत्नवान्यत्नवत्तरम् ॥ ९.१०.४२ ॥
Der Lehrer Gautama (Kṛpa) kämpfte erneut mit Dhṛṣṭadyumna; der Unerschrockene gegen den Unerschrockenen, der Strebsame gegen einen noch strebsameren.
9.10.43
द्रौपदेयांस्तथा वीरानेकैकं दशभिः शरैः ।
अविद्ध्यदाचार्यसुतो नातिक्रुद्धो हसन्निव ॥ ९.१०.४३ ॥
Der Sohn des Lehrers, nicht sehr zornig, wie lächelnd, durchbohrte jeden der tapferen Söhne Draupadīs mit zehn Pfeilen.
9.10.44
पुनश्च भीमसेनस्य जघानाश्वांस्तथाऽऽहवे ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं हताश्वः पाण्डुनन्दनः ॥ ९.१०.४४ ॥
Wieder im Kampf erschlug er auch die Pferde Bhīmasenas. Als seine Pferde erschlagen waren, stieg der Sohn Pāṇḍus rasch von seinem Wagen herab.
9.10.45
कालो दण्डमिवोद्यम्य गदां क्रुद्धो महाबलः ।
पोथयामास तुरगान्रथं च कृतवर्मणः।
कृतवर्मा त्ववप्लुत्य रथात्तस्मादपाक्रमत् ॥ ९.१०.४५ ॥
Der zornige Mächtige hob wie der Tod seine Keule, einem Stab gleich, und zermalmte die Pferde und den Wagen Kṛtavarmans. Kṛtavarman aber sprang vom Wagen herab und wich zurück.
9.10.46
शल्योऽपि राजन्सङ्क्रुद्धो निघ्नन्सोमकपाण्डवान् ।
पुनरेव शितैर्बाणैर्युधिष्ठिरमपीडयत् ॥ ९.१०.४६ ॥
Auch Śalya, o König, überaus zornig, erschlug die Somakas und Pāṇḍavas und bedrängte erneut Yudhiṣṭhira mit scharfen Pfeilen.
9.10.47
तस्य भीमो रणे क्रुद्धः सन्दश्य दशनच्छदम् ।
विनाशायाभिसन्धाय गदामादाय वीर्यवान् ॥ ९.१०.४७ ॥
Bhīma, im Kampf zornig auf ihn, biss sich auf die Lippe, entschlossen zur Vernichtung, ergriff seine Keule, und der Tapfere rückte vor.
9.10.48
यमदण्डप्रतीकाशां कालरात्रिमिवोद्यताम् ।
गजवाजिमनुष्याणां देहान्तकरणीमति ॥ ९.१०.४८ ॥
Gleich dem Stab Yamas, wie die erhobene Todesnacht, das Ende der Leiber von Elefanten, Pferden und Menschen bewirkend.
9.10.49
हेमपट्टपरिक्षिप्तामुल्कां प्रज्वलितामिव ।
शैक्यां व्यालीमिवात्युग्रां वज्रकल्पामयोमयीम् ॥ ९.१०.४९ ॥
Mit goldenen Bändern umwunden, wie ein brennender Meteor, wie eine sehr grimmige Schlange, dem Donnerkeil gleich, aus Eisen gefertigt.
9.10.50
चन्दनागुरुपङ्काक्तां प्रमदामीप्सितामिव ।
वसामेदोपदिग्धाङ्गीं जिह्वां वैवस्वतीमिव ॥ ९.१०.५० ॥
Mit Sandel- und Aloeas-Paste bestrichen, wie eine geliebte, begehrte Frau, mit Mark und Fett beschmierten Gliedern, wie die Zunge des Vaivasvata Yama.
9.10.51
पटुघण्टाशतरवां वासवीमशनीमिव ।
निर्मुक्ताशीविषाकारां पृक्तां गजमदैरपि ॥ ९.१०.५१ ॥
Mit dem Klang hundert scharfer Glöckchen, wie Indras Donnerkeil, von der Gestalt einer losgelassenen giftigen Schlange, auch mit dem Brunstsaft der Elefanten beschmiert.
9.10.52
त्रासनीं सर्वभूतानां स्वसैन्यपरिहर्षिणीम् ।
मनुष्यलोके विख्यातां गिरिशृङ्गविदारणीम् ॥ ९.१०.५२ ॥
Schrecklich für alle Wesen, erfreuend für das eigene Heer, berühmt in der Menschenwelt, die Bergesgipfel spaltend.
9.10.53
यया कैलासभवने महेश्वरसखं बली ।
आह्वयामास कौन्तेयः सङ्क्रुद्धमलकाधिपम् ॥ ९.१०.५३ ॥
Womit der mächtige Sohn der Kuntī im Palast des Kailāsa den Freund Maheśvaras, den zornentbrannten Herrn von Alakā, herausforderte.
9.10.54
यया मायामयान्दृप्तान्सुबहून्धनदालये ।
जघान गुह्यकान्क्रुद्धो मन्दारार्थे महाबलः।
निवार्यमाणो बहुभिर्द्रौपद्याः प्रियमास्थितः ॥ ९.१०.५४ ॥
Womit der Starke im Palast des Dhanada viele hochmütige, trugbildhafte Guhyakas im Zorn erschlug; um einer Mandāra-Blüte willen, obwohl von vielen zurückgehalten, sich bemühend, Draupadī zu gefallen.
9.10.55
तां वज्रमणिरत्नौघकल्माषां वज्रगौरवाम् ।
समुद्यम्य महाबाहुः शल्यमभ्यपतद्रणे ॥ ९.१०.५५ ॥
Nachdem der starkarmige Bhīma jene Keule, gesprenkelt mit Haufen von Diamanten und Edelsteinen und schwer wie der Donnerkeil, erhoben hatte, stürzte er sich im Kampf auf Śalya.
9.10.56
गदया युद्धकुशलस्तया दारुणनादया ।
पोथयामास शल्यस्य चतुरोऽश्वान्महाजवान् ॥ ९.१०.५६ ॥
Im Kampf geschickt, zermalmte Bhīma mit jener Keule von furchtbarem Dröhnen die vier schnellen Pferde Śalyas.
9.10.57
ततः शल्यो रणे क्रुद्धः पीने वक्षसि तोमरम् ।
निचखान नदन्वीरोवर्म भित्त्वा च सोभ्ययात् ॥ ९.१०.५७ ॥
Da stieß Śalya, im Kampf erzürnt und brüllend, einen Speer in die breite Brust; der Held durchbohrte den Panzer und trat vor.
9.10.58
वृकोदरस्त्वसम्भ्रान्तस्तमेवोद्धृत्य तोमरम् ।
यन्तारं मद्रराजस्य निर्बिभेद तदा हृदि ॥ ९.१०.५८ ॥
Doch der unerschrockene Vṛkodara riss eben jenen Speer heraus und durchbohrte sogleich das Herz des Wagenlenkers des Madra-Königs.
9.10.59
स भिन्नवर्मा रुधिरं वमन्वित्रस्तमानसः ।
पपाताभिमुखो भीमं मद्रराजस्त्वपाक्रमत् ॥ ९.१०.५९ ॥
Jener Wagenlenker, dessen Panzer zerbrochen war, Blut speiend, mit verängstigtem Sinn, fiel mit dem Gesicht gegen Bhīma; doch der Madra-König zog sich zurück.
9.10.60
कृतप्रतिकृतं दृष्ट्वा शल्यो विस्मितमानसः ।
गदामाश्रित्य धर्मात्मा प्रत्यमित्रमवैक्षत ॥ ९.१०.६० ॥
Als Śalya den Schlag und seine Vergeltung sah, ergriff er, verwundert im Sinn, seine Keule und blickte, rechtschaffen der Seele, auf seinen Feind.
9.10.61
ततः सुमनसः पार्था भीमसेनमपूजयन् ।
ते दृष्ट्वा कर्म सङ्ग्रामे घोरमक्लिष्टकर्मणः ॥ ९.१०.६१ ॥
Da ehrten die erfreuten Söhne der Pṛthā Bhīmasena, nachdem sie die schreckliche, mühelos vollbrachte Tat im Kampf gesehen hatten.